Şube Taslak
Ascomycota
Asklı mantarlar
16 tür dünyada 112.645 924 fiziksel kayıt3.177 DNA kaydı kayıt
Genel bakış
Asklı mantarlar (Ascomycota), 64.000'den fazla tanımlanmış türüyle mantarların en büyük şubesidir ve bazitli mantarlarla birlikte Dikarya altâlemini oluşturur. Şubeyi tanımlayan özellik, eşeyli sporların (askosporlarınAskospor Askusun içinde mayoz ve çoğunlukla ardından gelen bir mitoz bölünme sonucu oluşan eşeyli spor; bir askusta genellikle sekiz tane bulunur.) askusAskus Askomisetlerde karyogaminin ve mayozun gerçekleştiği, içinde askosporların oluştuğu, genellikle kese ya da silindir biçimli hücre. adı verilen kese ya da tüp biçimli hücrelerin içinde oluşmasıdır. Bazı üyeler eşeyli evresini yitirmiş olup yalnızca konidyumlarlaKonidyum Eşeysiz üremede özelleşmiş bir hif ucunda (konidiyofor) mitozla oluşan, çoğunlukla dışa doğru gelişen spor. çoğalır; bunlar morfolojik ve moleküler benzerliklerine göre askuslu akrabalarının yanına yerleştirilir.
Şube üç altşubeye ayrılır: Pezizomycotina (meyve gövdesi oluşturan türlerin hemen tamamı: kuzugöbekleri, yer mantarları, külleme etmenleri, likenleşmişLiken Bir mantar (mikobiyont) ile bir yeşil alg ya da siyanobakteriden (fotobiyont) oluşan, ortak bir gövde (talus) geliştiren simbiyotik birliktelik. mantarların çoğu), Saccharomycotina (tomurcuklanarak çoğalan gerçek mayalar) ve Taphrinomycotina (Schizosaccharomyces gibi bazal gruplar).
Morfoloji ve yaşam döngüsü
Üyelerin çoğu septalı hiflerden oluşan bir miselyumMiselyum Hiflerin oluşturduğu ağsı vejetatif gövde; substrat içinde yayılarak besin emer ve uygun koşullarda meyve cismi oluşturur. oluşturur; mayalar ise tek hücrelidir. HifHif Mantarların ipliksi, uç kısmından uzayarak dallanan temel yapı birimi; hücre duvarı kitin içerir ve septumlarla bölmelenmiş ya da bölmesiz olabilir. bölmelerindeki gözeneklerdeGözenek Boletlerde ve porlu mantarlarda tüp tabakasının şapka altında dışarıya açılan küçük delikleri; her gözenek bir tüpün ağzıdır., hasar durumunda gözeneği tıkayan Woronin cisimcikleri, her üyede bulunmasa da yalnızca bu şubeye özgü bir özelliktir. Eşeyli üremedeEşeyli üreme İki uyumlu hücrenin ya da çekirdeğin birleşmesini (plazmogami ve karyogami) ve ardından mayozu içeren, eşeyli spor oluşumuyla sonuçlanan üreme biçimi. iki hif çiftleşir; plazmogamiyiPlazmogami Eşeyli üremede iki uyumlu hücrenin sitoplazmalarının birleşmesi; bazidiyomisetlerde çekirdekler hemen kaynaşmaz ve dikaryon evresi oluşur. karyogamiKaryogami Eşeyli üremede iki haploid çekirdeğin kaynaşarak diploid çekirdek oluşturması; Dikarya'da mayozdan hemen önce bazidyum ya da askus içinde gerçekleşir. hemen izlemez, çekirdek çiftleri dikaryotik evrede birlikte bölünür ve askojen hiflerin uçlarındaki askuslarda kaynaşıp mayozla genellikle sekiz askospor oluşturur. Askuslar çoğunlukla askokarp adı verilen meyve gövdelerinde toplanır: kadeh biçimli apotesyum, şişe biçimli peritesyum, kapalı kleistotesyum ya da psödotesyum gibi. Eşeysiz üreme ise konidyumlarla veya tomurcuklanma ile gerçekleşir ve çoğu türde yayılmanın asıl yoludur.
Ekoloji
Asklı mantarlar karasal ekosistemlerin temel ayrıştırıcılarındandır; selüloz ve lignin gibi büyük moleküllerin parçalanarak karbon döngüsüne katılmasında rol oynar. Şubenin yaklaşık %42'si liken oluşturur ve likenlerdeki mantar ortağın hemen hepsi bu şubeden gelir. Bazı türler mikorizal (kuzugöbekleri, yer mantarları) veya endofit yaşar; bazıları ise bitki, böcek ve insan parazitidir. Elma karaleke hastalığı, çeltik yanıklığı, çavdar mahmuzu, külleme hastalıkları ve karaağaç hastalığı bitki patojenlerine; Candida albicans ve Aspergillus türleri insan enfeksiyonlarına örnektir. Öte yandan Saccharomyces cerevisiae (ekmek ve bira mayası) ile Penicillium gıda ve ilaç sanayinin temel mikroorganizmalarıdır; Neurospora crassa ve Aspergillus nidulans ise genetik araştırmaların model canlılarıdır.
Türkiye'de
Türkiye'de kuzugöbeği (Morchella türleri) ilkbaharda toplanan ve ihraç edilen bilinen bir yabani mantardır. Konya, Karaman ve Şanlıurfa çevresinde kumlu topraklarda yetişen domalan (Terfezia türleri) yerel olarak tüketilen yer altı mantarlarındandır. Tahıl, meyve ve sebzelerde külleme ve çeşitli yaprak lekesi hastalıkları, ayrıca kuru incir ve antep fıstığı gibi ihraç ürünlerinde Aspergillus kaynaklı aflatoksin bulaşması bitki sağlığı ve gıda güvenliği açısından önemlidir.
Verilerden derlenen özet
Ascomycota (asklı mantarlar), mantarlar âlemindeki şubelerden biridir. Eşeyli sporlarını (askosporları) askus adı verilen kese biçimli hücrelerin içinde oluşturan mantarlar bu şubede toplanır. Mayaların ve küflerin çoğu, liken oluşturan mantarların büyük bölümü ve kuzugöbeği ile trüf gibi bazı makromantarlar askomisetlerdir.
GBIF omurgasında dünya genelinde 112.645 kabul görmüş türü bulunan bu şube, Türkiye'den 16 türle temsil edilir. Bu türler 14 familya ve 15 cins altında toplanır. Türlerin 10'u fiziksel kanıtla (gözlem, fungaryum örneği ya da yayın kaydı) belgelenmiştir; 6 tür ise yalnızca çevresel DNA kayıtlarıyla bilinir. Toplam 4.101 kaydın 924'ü fiziksel kanıta, 3.177'si çevresel DNA'ya dayanır.
Türkiye'de en çok fiziksel kaydı olan türler Xanthoria parietina (500), Leveillula taurica (177) ve Fusarium oxysporum (93) türleridir. Fiziksel kayıtlar 41 ilden gelir; en çok tür Aydın (3 tür), Adana (2 tür) ve Ankara (2 tür) illerinden kaydedilmiştir. Gözlemler en çok Mayıs ayında yoğunlaşır.
Kaynakça
- Vikipedi (İngilizce). Ascomycota. en.wikipedia.org
- Vikipedi (Türkçe). Asklı mantarlar. tr.wikipedia.org
- Vikipedi (Türkçe). Domalan. tr.wikipedia.org
- Vikipedi (Türkçe). Kuzugöbeği. tr.wikipedia.org
- Food Safety News (2023). EU audit questions Turkish approach to control mycotoxins. foodsafetynews.com
- GBIF Secretariat. GBIF Backbone Taxonomy, Ascomycota. gbif.org
Türkçe adlar
- Asklı mantarlar
- Editör içeriğindeki ad
- Kese mantarları
- Diğer ad
Sınıflandırma
- Âlem
- Mantarlar (Fungi)
- Şube
- Ascomycota
Türkiye kayıtları
- Türkiye'deki türler
- 16
- Dünyadaki türler
- 112.645 GBIF omurgası
- Yalnız DNA ile bilinen
- 6 tür
- Fiziksel kayıt
- 924
- Çevresel DNA kaydı
- 3.177
- Kayıtlı il
- 41 il + 3 il yalnız DNA
- Fiziksel kayıt yılları
- 1840–2026
Sınıflar
5 sınıf, fiziksel kayıt sayısına göre
Türkiye'de yayılış
| İl | Tür | Fiziksel | DNA |
|---|---|---|---|
| Aydın | 3 | 17 | – |
| Ankara | 2 | 63 | – |
| Kayseri | 2 | 16 | 5 |
| Antalya | 2 | 13 | 63 |
| İzmir | 2 | 6 | – |
| Manisa | 2 | 5 | – |
| Adana | 2 | 2 | – |
| İstanbul | 1 | 219 | 220 |
| Eskişehir | 1 | 23 | – |
| Muğla | 1 | 18 | – |
| Yozgat | 1 | 15 | – |
| Balıkesir | 1 | 13 | – |
| Çanakkale | 1 | 10 | – |
| Bolu | 1 | 7 | – |
| Bursa | 1 | 6 | – |
| Bilecik | 1 | 4 | – |
| Edirne | 1 | 4 | – |
| Samsun | 1 | 4 | – |
| Yalova | 1 | 4 | – |
| Trabzon | 1 | 3 | 6 |
| Kastamonu | 1 | 3 | – |
| Sakarya | 1 | 3 | – |
| Tekirdağ | 1 | 3 | – |
| Aksaray | 1 | 2 | – |
| Düzce | 1 | 2 | – |
| Kocaeli | 1 | 2 | – |
| Kütahya | 1 | 2 | – |
| Mersin | 1 | 2 | – |
| Isparta | 1 | 1 | 159 |
| Artvin | 1 | 1 | 81 |
| Amasya | 1 | 1 | – |
| Burdur | 1 | 1 | – |
| Denizli | 1 | 1 | – |
| Diyarbakır | 1 | 1 | – |
| Gaziantep | 1 | 1 | – |
| Karabük | 1 | 1 | – |
| Karaman | 1 | 1 | – |
| Kırklareli | 1 | 1 | – |
| Nevşehir | 1 | 1 | – |
| Ordu | 1 | 1 | – |
| Osmaniye | 1 | 1 | – |
| Erzurum | – | – | 3 |
| Gümüşhane | – | – | 3 |
| Bayburt | – | – | 2 |
Mevsimsellik ve kayıt geçmişi
| Ay | Kayıt |
|---|---|
| Ocak | 55 |
| Şubat | 33 |
| Mart | 72 |
| Nisan | 40 |
| Mayıs | 110 |
| Haziran | 33 |
| Temmuz | 69 |
| Ağustos | 55 |
| Eylül | 76 |
| Ekim | 35 |
| Kasım | 45 |
| Aralık | 19 |
| Yıl | Fiziksel | DNA |
|---|---|---|
| 1980 öncesi | 149 | 0 |
| 1982 | 1 | 0 |
| 1983 | 1 | 0 |
| 1992 | 2 | 0 |
| 1993 | 2 | 0 |
| 1996 | 2 | 0 |
| 1998 | 11 | 0 |
| 2002 | 3 | 0 |
| 2003 | 6 | 0 |
| 2004 | 1 | 0 |
| 2006 | 1 | 0 |
| 2007 | 2 | 0 |
| 2009 | 1 | 237 |
| 2010 | 4 | 3 |
| 2011 | 1 | 4 |
| 2012 | 1 | 5 |
| 2013 | 2 | 36 |
| 2014 | 2 | 73 |
| 2015 | 15 | 1.260 |
| 2016 | 15 | 246 |
| 2017 | 3 | 5 |
| 2018 | 3 | 37 |
| 2019 | 9 | 167 |
| 2020 | 15 | 120 |
| 2021 | 17 | 104 |
| 2022 | 38 | 63 |
| 2023 | 29 | 284 |
| 2024 | 61 | 93 |
| 2025 | 190 | 39 |
| 2026 | 111 | 0 |
Vikipedi'den
Türkçe Vikipedi, “Asklı mantarlar” maddesi · CC BY-SA 4.0
Asklı mantarlar (Latince: Ascomycota, Ascomycetae ya da Ascomycetes), biyolojide mantarlar aleminine ait bir şubedir.
Asklı mantarlar "bira mayası mantarları" diye de bilinir ve "Askus" (Yunanca: ἀσκός, askos) bu şubenin mikroskobik sporlarına verilen addır. Filogenetik olarak "Bazidyumlu mantarlara akrabadırlar. Birçok maya mantarları ve küf mantarları bu subeye dahildir.
Çoğunluğu karada yaşasa da, çok az türü sularda yaşar. Bazılarında tallus bulunur. Hiflerde bölme çeper vardır ve genellikle tek çekirdekli, nadir olarak çok çekirdeklidirler.
Veri kaynakları
En çok kayıt veren veri setleri
ve 39 veri seti daha.
Kayıt temeli
| Çevresel DNA / materyal örneği | 3.177 |
|---|---|
| İnsan gözlemi | 464 |
| Korunmuş örnek (fungaryum/herbaryum) | 291 |
| Türü belirtilmemiş kayıt | 105 |
| Gözlem | 37 |
| Canlı örnek (kültür koleksiyonu) | 16 |
| Yayın kaydı (literatür) | 11 |