Mikoloji sözlüğü

Sınıflandırmanın en üst kategorilerinden biri; mantarlar Fungi âlemini oluşturur.

Türün altında, belirgin coğrafi ya da morfolojik farklılık gösteren sınıflandırma kategorisi.

Amanita, Lepiota ve Galerina cinslerinin bazı türlerinde bulunan, RNA polimeraz II enzimini engelleyen siklik peptit yapıda toksinler. Pişirmeyle ya da kurutmayla bozulmaz; belirtiler gecikmeli başlar ve karaciğer yetmezliğiyle ölüme yol açabilir.

Spor ya da hif duvarının Melzer ayıracıyla mavi-siyah renk vermesi. Kırmızımsı kahverengi renk verenler dekstrinoid, renk değiştirmeyenler ise inamiloid olarak adlandırılır.

Mantarın eşeysiz üreme evresi; konidyum gibi mitotik sporlarla karakterize edilir.

Mantar hiflerinin kök korteks hücrelerinin içine girerek arbuskül adı verilen dallanmış yapılar oluşturduğu mikoriza tipi; bitkilerin büyük çoğunluğunda görülür ve Glomeromycota (Glomeromycotina) mantarlarınca kurulur.

IUCN kategorisi: Değerlendirilmiş ve tehdit altında ya da neredeyse tehdit altında sayılmayan takson; yaygın ve bol türler bu kategoride yer alır.

Askomisetlerde askusların geliştiği meyve cismi; apotesyum (açık, çanak biçimli) ve peritesyum (küre ya da şişe biçimli) gibi tipleri vardır.

Askusun içinde mayoz ve çoğunlukla ardından gelen bir mitoz bölünme sonucu oluşan eşeyli spor; bir askusta genellikle sekiz tane bulunur.

Askomisetlerde karyogaminin ve mayozun gerçekleştiği, içinde askosporların oluştuğu, genellikle kese ya da silindir biçimli hücre.

Bazidiyomisetlerde bazidyumların geliştiği meyve cismi.

Mayozdan sonra bazidyumun yüzeyinde, sterigmaların ucunda dışarıya doğru gelişen eşeyli spor; bazidiyomisetlerin karakteristik sporudur.

Bazidiyomisetlerde karyogaminin ve mayozun gerçekleştiği, yüzeyinde genellikle dört bazidiyospor taşıyan gürz ya da silindir biçimli hücre.

Bir taksonun başka bir cinse ya da kategoriye aktarılmasıyla oluşan yeni kombinasyonun dayandığı, ilk yayımlanan ad.

Ligninle birlikte selülozun da ayrıştırılmasıyla odunun açık renkli ve lifli hale geldiği çürüklük tipi; çoğunlukla bazı bazidiyomisetlerce oluşturulur.

Türlerin cins adı ve tür epitetinden oluşan, iki sözcüklü Latince bilimsel adla adlandırılması.

Lamel bağlanma tipi: Lamellerin sapa yüksekliklerinin büyük bölümüyle yapıştığı tip.

Familyanın altında, birbirine yakın akraba türleri bir araya getiren kategori; bilimsel tür adının ilk sözcüğüdür.

Şapka şekli: Çanı ya da zili andıran, kenarları aşağıya doğru inen şapka.

Lamel bağlanma tipi: Lamellerin sapa yaklaştığı yerde belirgin, keskin bir çentik oluşturduğu tip.

Toprak, su ya da hava gibi çevresel örneklerden, canlının kendisi yakalanmadan elde edilen DNA; mantar çalışmalarında çoğunlukla toprak veya odun örneklerinden alınır. GBIF'te bu tür kayıtlar çoğunlukla 'material sample' (materyal örneği) türünde görünür.

Sap tipi: Halka, volva ya da kortina kalıntısı taşımayan, yüzeyinde örtü artığı bulunmayan sap.

Heterotalik türlerde iki miselyumun eşeyli olarak birleşip birleşemeyeceğini belirleyen genetik tip; yalnızca uyumlu çiftleşme tiplerindeki miselyumlar kaynaşabilir.

Şapka şekli: Ortası kenarlarına göre çökmüş, yassı bir çukurluk oluşturan şapka.

Lamel bağlanma tipi: Lamellerin sapa yaklaşırken şapkaya doğru yumuşak bir kavis (sinüs) çizip sonra sapa bağlandığı tip.

Lamel bağlanma tipi: Lamellerin sapa doğru daralarak sapa yalnızca dar bir noktadan ulaştığı tip.

IUCN kategorisi: Henüz IUCN ölçütlerine göre değerlendirilmemiş takson; bilinen mantar türlerinin çok büyük bölümü bu durumdadır.

Şapka şekli: Ortası yüksek, kenarlara doğru düzgün biçimde aşağı kıvrılan, yarım küre ya da kubbe görünümündeki şapka.

Hücre içinde iki uyumlu haploid çekirdeğin kaynaşmadan çift olarak bulunduğu evre (n+n); bazidiyomisetlerin yaşam döngüsünde uzun süren ve baskın evredir.

Hydnum gibi bazı mantarlarda şapkanın altında sarkan, yüzeyi himenyumla kaplı, koni ya da diken biçimli çıkıntılar.

Türleri birbirinden ayırt etmek için kullanılan standart, kısa DNA bölgesi; mantarlar için başlıca barkod ribozomal DNA'daki ITS bölgesidir.

IUCN kategorisi: Yalnızca kültürde, esaret altında ya da doğal yayılış alanı dışında yerleşmiş bir topluluk olarak varlığını sürdüren takson.

Şapka şekli: Üst yüzeyi hemen hemen yatay ve düzlem biçimli olan şapka.

Mantarın kök yüzeyini saran bir kılıf ve kök hücreleri arasında Hartig ağı oluşturduğu, hücre içine girmediği mikoriza tipi; çoğunlukla Pinaceae ve Fagaceae gibi odunsu bitkilerle kurulur.

Doğal olarak yalnızca belirli bir coğrafi bölgede bulunan ve başka yerde yayılış göstermeyen takson.

Bitki dokularının içinde, çoğunlukla belirgin bir hastalık belirtisi oluşturmadan yaşayan mantar.

Holotip ya da adın dayandığı diğer tip materyal tanı koymak için yetersiz olduğunda, adı kesinleştirmek üzere seçilen yorumlayıcı örnek.

İki uyumlu hücrenin ya da çekirdeğin birleşmesini (plazmogami ve karyogami) ve ardından mayozu içeren, eşeyli spor oluşumuyla sonuçlanan üreme biçimi.

Çiftleşme ve mayoz olmaksızın mitoz bölünme, konidyum oluşumu ya da miselyumun parçalanması gibi yollarla gerçekleşen üreme.

Şapka ve sapın iç dokusu; kıvamı, rengi, kokusu ve kesildiğinde ya da zedelendiğinde renk değiştirip değiştirmemesi tanıda kullanılır.

Genç meyve cisminin tamamını saran koruyucu doku. Meyve cismi genişlerken yırtılır; geride sap tabanında volva, şapka yüzeyinde ise pul ya da yama bırakabilir.

Amanita phalloides'te amatoksinlerle birlikte bulunan, aktin liflerine bağlanan siklik peptit toksinler; bağırsaktan zayıf emildiklerinden zehirlenmede amatoksinler kadar belirleyici değildir.

Takımın altında, cinsleri kapsayan sınıflandırma kategorisi; mantarlarda adı -aceae ile biter.

Mantarlarda meyve cismi oluşumu gibi yaşam olaylarının yıl içindeki zamanlaması; sıcaklık ve yağış gibi koşullara bağlıdır.

Organizmalar arasındaki evrimsel akrabalık ilişkileri; günümüzde mantar sınıflandırması büyük ölçüde moleküler filogeniye dayanır.

Bir türün bir yerde bulunduğunu, organizmanın doğrudan görülmesi, fotoğraflanması ya da toplanması yoluyla gösteren kanıt (gözlem, herbaryum örneği, literatür); çevresel DNA kayıtlarından ayrı tutulur.

Liken birlikteliğinin fotosentez yapan ortağı; çoğunlukla yeşil alg, bazen siyanobakteridir.

Küresel Biyoçeşitlilik Bilgi Tesisi; kurumların ve gözlemcilerin türlerin yayılışına ilişkin gözlem, herbaryum ve DNA kayıtlarını açık veri olarak paylaştığı uluslararası altyapı.

Gyromitra esculenta gibi bazı türlerde bulunan, vücutta monometilhidrazine (MMH) dönüşen toksin; karaciğer ve sinir sistemi üzerinde etkilidir. Isıtmayla kısmen uçar ve pişirme buharları da zehirleyici olabilir.

Şapka şekli: Ortasında göbek çukuruna benzer küçük ve dar bir çukurluk bulunan şapka.

Boletlerde ve porlu mantarlarda tüp tabakasının şapka altında dışarıya açılan küçük delikleri; her gözenek bir tüpün ağzıdır.

Bir türün belirli bir yer ve zamanda görüldüğünü ya da toplandığını bildiren kayıt; GBIF'te 'occurrence' olarak adlandırılır ve gözlem, herbaryum örneği, literatür ya da DNA örneğine dayanabilir.

Bir türün doğal olarak yaşadığı ortam; mantarlarda genellikle orman tipi, ağaç türü ve toprak ya da odun gibi substratla birlikte tanımlanır.

Genç meyve cismini örten kısmi örtünün yırtılmasından sonra sap üzerinde kalan, halka ya da etek biçimli kalıntı. Bazı türlerde zamanla dökülebilir ya da silinebilir.

Sap tipi: Üzerinde kısmi örtünün bıraktığı halka (annulus) bulunan sap.

Ektomikorizada mantar hiflerinin kök epidermisi ve korteks hücreleri arasında oluşturduğu, besin alışverişinin gerçekleştiği ağsı yapı.

IUCN kategorisi: Doğada yok olma riski yüksek olan takson.

Toplanma yeri, tarihi ve toplayıcı bilgisiyle birlikte bir herbaryum ya da benzer bir koleksiyonda korunan kurutulmuş örnek; GBIF'te 'preserved specimen' (korunmuş örnek) türü olarak geçer.

Mantarların ipliksi, uç kısmından uzayarak dallanan temel yapı birimi; hücre duvarı kitin içerir ve septumlarla bölmelenmiş ya da bölmesiz olabilir.

Meyve cisminde himenyumu taşıyan yapı ya da yüzey; lamel, tüp (gözenek), diş ya da damarsı kıvrımlar biçiminde olabilir.

Sporların üretildiği verimli doku tabakası; lamellerin, gözeneklerin ya da dişlerin yüzeyini kaplar.

Bir taksonun ilk tanımlanmasında yazarın adın dayanağı olarak belirlediği tek örnek ya da çizim; adın referans örneğidir.

Şapka şekli: Ortası derin biçimde çökmüş ve sapa doğru daralan, huni görünümündeki şapka.

Dünya Doğa Koruma Birliği (IUCN) tarafından yayımlanan, türlerin yok olma riskini dokuz kategoriyle değerlendiren küresel envanter.

Amanita muscaria ve Amanita pantherina'da bulunan, merkezi sinir sistemini uyaran nörotoksik amino asit; kısmen muskimole dönüşür.

Gözlemcilerin fotoğraflı doğa gözlemlerini yüklediği ve topluluk tarafından tür düzeyinde doğrulandığı vatandaş bilimi platformu.

Bir taksonun üst kategorilerdeki yerinin, yetersiz bilgi nedeniyle kesin olarak belirlenemediğini gösteren ifade.

Mantar adlarının yazılışlarını, otörlerini ve sinonimlerini içeren çevrimiçi dizin.

Güncel taksonomik görüşe ve adlandırma kurallarına göre bir takson için geçerli sayılan bilimsel ad.

Selüloz ve hemiselülozun ayrıştırılıp ligninin büyük ölçüde kaldığı, odunun kahverengileşip küp biçiminde çatladığı çürüklük tipi.

Eşeyli üremede iki haploid çekirdeğin kaynaşarak diploid çekirdek oluşturması; Dikarya'da mayozdan hemen önce bazidyum ya da askus içinde gerçekleşir.

Şapkanın dış çevresi; içe kıvrık, dik, dalgalı, çizgili ya da pürüzlü olabilir ve türlere göre değişen bir tanı özelliğidir.

Genç meyve cisminde şapka kenarı ile sap arasında uzanarak himenyumu koruyan doku. Şapka açılırken yırtılır; geride sapta halka ya da kortina kalıntısı bırakabilir.

N-asetilglukozamin birimlerinden oluşan polisakkarit; mantar hücre duvarının ana yapısal bileşenidir.

Kalın duvarlı, çoğunlukla hif hücrelerinin dönüşmesiyle oluşan, olumsuz çevre koşullarına dayanıklı eşeysiz spor.

Bir parazit, endofit ya da simbiyont mantarın içinde veya üzerinde yaşadığı canlı organizma.

Eşeysiz üremede özelleşmiş bir hif ucunda (konidiyofor) mitozla oluşan, çoğunlukla dışa doğru gelişen spor.

Şapka şekli: Sivri ya da yuvarlak bir uca doğru daralan, koni biçimli şapka.

Bazı bazidiyomisetlerin dikaryotik hiflerinde septum çevresinde kanca biçiminde oluşan ve hücre bölünmesi sırasında çekirdeklerin dağılımını sağlayan bağlantı.

Coprinopsis atramentaria'da bulunan; alkolle birlikte alındığında aldehit dehidrogenaz enzimini engelleyerek yüz kızarması, çarpıntı ve bulantıya yol açan bileşik.

Genç meyve cisminde şapka kenarı ile sap arasında uzanan, örümcek ağını andıran ince iplikçiklerden oluşan kısmi örtü türü. Olgunlaşınca sapta halkamsı iplikçik izleri bırakabilir.

Sap tipi: Üzerinde kortina kalıntısı, yani örümcek ağı biçimli ince iplikçikler ya da halkamsı iz bulunan sap.

IUCN kategorisi: Doğada yok olma riski son derece yüksek olan takson.

Şapkanın alt yüzünde sapa doğru ışınsal biçimde dizilmiş, her iki yüzü himenyumla kaplı ince levhalar.

Bir mantar (mikobiyont) ile bir yeşil alg ya da siyanobakteriden (fotobiyont) oluşan, ortak bir gövde (talus) geliştiren simbiyotik birliktelik.

Meyve cismi gözle görülebilecek ve elle toplanabilecek büyüklükte olan mantarlar; genellikle bazidiyomisetleri ve bazı askomisetleri kapsar.

Hücre duvarı kitin içeren, besinini dış ortamda sindirip emilim yoluyla alan ökaryot canlıların oluşturduğu âlem (Fungi). Gündelik dilde yalnızca şapkalı meyve cisimleri de mantar diye anılır.

Toksin içeren bir mantarın yenmesi sonucu gelişen zehirlenme; belirtilerin başlama süresi toksine göre dakikalardan günlere uzanır ve gecikmeli başlangıç çoğunlukla daha ağır zehirlenmelere işaret eder. Şüphe durumunda vakit kaybetmeden 114 UZEM'e ya da en yakın sağlık kuruluşuna başvurulmalıdır.

Diploid çekirdeğin dört haploid çekirdeğe indirgendiği bölünme; mantarlarda genellikle bazidyum ya da askus içinde gerçekleşir ve eşeyli sporların oluşumuna yol açar.

İyot, potasyum iyodür ve kloral hidrat içeren, mikroskobik incelemede amiloid ve dekstrinoid tepkimeleri belirlemek için kullanılan ayraç.

Çevresel bir örnekten elde edilen DNA'da bir barkod bölgesinin yüksek verimli dizilemesiyle, örnekteki birçok taksonun aynı anda tanımlandığı yöntem.

Mantarın eşeyli sporları üreten ve yayan, çoğunlukla gözle görülebilen üreme yapısı. Bazidiyokarp ve askokarp gibi tiplere ayrılır.

Liken birlikteliğinin mantar ortağı; çoğunlukla askomiset, daha az olarak bazidiyomisettir.

Belirli bir bölge ya da habitatta bulunan mantar türlerinin tümü.

Mantarların biyolojisini, sınıflandırılmasını, ekolojisini, yararlarını ve zararlarını inceleyen bilim dalı.

Bir mantar ile bitki kökü arasında kurulan, genellikle karşılıklı yarar sağlayan simbiyotik birliktelik; mantar su ve mineral besinleri iletirken bitkiden karbonhidrat alır.

Mantarların ikincil metabolit olarak ürettiği, insan ve hayvanlarda zehirlenme yapabilen toksik bileşiklerin genel adı; küflerin ürettiği aflatoksinler ve şapkalı mantarların amatoksinleri bu çerçevede anılır.

Hiflerin oluşturduğu ağsı vejetatif gövde; substrat içinde yayılarak besin emer ve uygun koşullarda meyve cismi oluşturur.

Muskarinik asetilkolin reseptörlerini uyaran toksin; Inocybe ve Clitocybe türlerinde yüksek miktarda bulunur ve terleme, salya ile gözyaşı artışı gibi kolinerjik belirtilere yol açar. Adına karşın Amanita muscaria'da yalnızca eser miktarda bulunur.

Amanita muscaria ve Amanita pantherina'nın başlıca psikoaktif bileşiği; ibotenik asitten oluşur, GABA-A reseptörleri üzerinde etkilidir ve bilinç bulanıklığı ile sanrılara yol açabilir.

Mantar adlarının ve yeni takson önerilerinin kaydedildiği çevrimiçi veri tabanı.

Orijinal tip materyalin kaybolması ya da yok olması durumunda yeni tip olarak seçilen örnek.

IUCN kategorisi: Henüz tehdit altındaki kategorilerin ölçütlerini karşılamayan, ancak yakın gelecekte karşılamaya yaklaşan ya da koruma önlemleri sürmezse karşılayabilecek takson.

Taksonların bilimsel adlandırılmasını düzenleyen kurallar bütünü; mantarlar için Alg, Mantar ve Bitkiler için Uluslararası Adlandırma Kodu (ICN) geçerlidir.

Cortinarius orellanus ve yakın türlerinde bulunan, belirtileri günler hatta haftalar sonra ortaya çıkabilen, böbrek hasarına (nefrotoksisite) yol açan toksin. Gecikmeli başlangıcı nedeniyle zehirlenmenin mantar tüketimiyle ilişkilendirilmesi güç olabilir.

Bilimsel adı yayımlayan kişi ya da kişilerin adı veya kısaltması; takson adından sonra yazılır.

Yenildiğinde, uygun tıbbi tedavi uygulanmazsa ölüme yol açabilen toksinler (ör. amatoksin, orellanin) içeren mantar.

Canlı bir konaktan besin alarak ona zarar veren mantar.

Eşeyli üremede iki uyumlu hücrenin sitoplazmalarının birleşmesi; bazidiyomisetlerde çekirdekler hemen kaynaşmaz ve dikaryon evresi oluşur.

Bazidiyosporun çimlenmesiyle oluşan, hücrelerinde tek haploid çekirdek bulunan miselyum.

Psilocybe ve bazı başka cinslerin türlerinde bulunan, vücutta psilosine dönüşen ve algı, duygu ile düşünce üzerinde etkili psikoaktif indol türevi.

Şapkayı taşıyan ve onu substrata bağlayan, meyve cisminin dikey eksenini oluşturan bölüm; bazı türlerde bulunmaz.

Lamel bağlanma tipi: Lamellerin sap üzerinde aşağıya doğru uzandığı tip.

Ölü organik maddeyi (odun, yaprak çöpü, hayvansal artık gibi) ayrıştırarak beslenen mantar; ekosistemde besin döngüsünün başlıca sağlayıcılarındandır.

Organizmanın temel büyüme ve gelişmesi için zorunlu olmayan, çoğunlukla savunma ve ekolojik etkileşimlerde rol oynayan bileşikler; mantarlarda toksinler, pigmentler ve antibiyotikler bu gruba girer.

İki uyumlu primer miselyumun plazmogamisiyle oluşan, hücrelerinde iki çekirdek (dikaryon) bulunan miselyum; bazidiyokarp bu miselyumdan gelişir.

Hifleri hücrelere bölen enine çeper; çoğu mantarda ortasında hücreler arasında sitoplazma ve organel geçişine izin veren bir gözenek bulunur.

Lamel bağlanma tipi: Lamellerin sapa ulaşmadığı, sap ile aralarında dar bir boşluk bulunduğu tip.

Şubenin altında, takımları kapsayan sınıflandırma kategorisi; ör. Agaricomycetes.

Farklı türlerden iki ya da daha fazla organizmanın uzun süreli ve yakın birlikte yaşamı; mantarlarda mikoriza ve liken bu birlikteliğin bilinen örnekleridir.

Aynı taksonu belirtmek için kullanılmış, ancak geçerli olarak kabul edilmeyen diğer bilimsel ad.

Himenyumda ya da meyve cisminin yüzeylerinde bulunan, bazidyumlardan farklı biçimde gelişmiş steril hücreler; biçimi ve yeri mikroskobik tanıda kullanılır.

Mantarlarda üreme ve yayılmayı sağlayan, genellikle tek ya da az hücreli, eşeyli veya eşeysiz yolla oluşan yapı; uygun koşullarda çimlenerek yeni hif oluşturur.

Olgun bir şapkanın lamelli ya da gözenekli yüzü aşağı bakacak biçimde beyaz veya renkli bir zemine bırakılmasıyla elde edilen spor birikintisi. Rengi, özellikle lamelli mantarların tanınmasında önemli bir ölçüttür.

Bazidyumun ucunda yer alan ve bazidiyosporu taşıyan ince, sivri çıkıntı.

Mantarın üzerinde ya da içinde yaşadığı ve besinini aldığı ortam; örneğin odun, toprak, yaprak çöpü ya da gübre.

Bazı mantarların (özellikle Lactarius türlerinin) meyve cismi kesildiğinde ya da zedelendiğinde salgıladığı renkli veya renksiz sıvı.

Şapkalı mantarlarda sapın ucunda yer alan, alt yüzünde himenyumu taşıyan lamel, tüp ya da diş gibi yapıların bulunduğu yayvan üst bölüm.

Çiğ ya da yetersiz pişmiş hâlde zehirli olabilen, yalnızca belirli ön işlemlerden sonra yenebildiği bildirilen mantar; tüketimi ciddi risk taşıyabilir.

Âlemin altında yer alan temel sınıflandırma kategorisi; ör. Ascomycota ve Basidiomycota.

Sınıfın altında, familyaları kapsayan sınıflandırma kategorisi; mantarlarda adı genellikle -ales ile biter.

Sınıflandırmada herhangi bir düzeydeki gruplama birimi; bir tür, cins, familya ya da bu düzeylerden herhangi biri.

Likenin gövdesi; mikobiyont hifleri ile fotobiyont hücrelerinden oluşan, kök, gövde ve yaprak ayrımı bulunmayan vejetatif yapı.

IUCN kategorisi: Doğada yok olma riski çok yüksek olan takson.

Mantarın eşeyli üreme evresi; askus ya da bazidyum gibi mayozla spor oluşturan yapıları taşır.

Geleneksel ya da deneysel olarak sağlık amaçlı kullanıldığı bildirilen, biyoaktif bileşikler içeren mantar; etkinliği ve güvenliği türe ve kullanıma göre değişir.

Lamel, tüp ya da diş gibi himenyum taşıyıcı yapıların iç dokusunu oluşturan hif tabakası; himenyumun altında yer alır.

IUCN kategorisi: Son bireyinin öldüğüne dair makul bir kuşku bulunmayan takson.

Şapka şekli: Ortasında belirgin bir tümsek (umbo) bulunan şapka.

Gözenekli mantarlarda şapkanın altında yan yana dizilen, iç yüzeyi himenyumla kaplı dar kanallar; sporlar tüplerin içinde oluşur ve gözeneklerden dışarı salınır.

Biyolojik sınıflandırmanın temel birimi; bilimsel adı cins adı ile tür epitetinden oluşur. Mantarlarda tür sınırları morfolojik, ekolojik ve moleküler verilere dayandırılır.

Morfolojik olarak birbirine çok benzeyen, sınırları kesin çizilemeyen yakın akraba türlerden oluşan grup.

Belirli bir alanda ya da örneklemde bulunan tür sayısı.

Şapkanın ortasında bulunan, belirgin biçimde yükselmiş yuvarlak ya da koni biçimli çıkıntı.

Türkiye'de mantar dahil her türlü zehirlenme şüphesinde 114 numaralı hat üzerinden danışılan Ulusal Zehir Danışma Merkezi.

Sapın tabanını saran, evrensel örtünün kalıntısından oluşan kese, kâse ya da kılıf biçimli yapı. Toprak altında kalabildiği için Amanita türlerinin tanınmasında sap tabanının bozulmadan incelenmesi gerekir.

Sap tipi: Tabanı volva ile çevrili sap.

Mantarın bir sporundan başlayıp yeni sporların oluşumuna kadar geçen evrelerin tümü; mantarlarda genellikle haploid ya da dikaryotik evre uzun, diploid evre ise çok kısadır.

Doğru tanımlanıp uygun biçimde hazırlandığında tüketiminin sağlık sorunu yaratmadığı bildirilen mantar. Bir kaynakta yenilebilir olarak geçmesi, her örneğin güvenle yenebileceği anlamına gelmez.

Zehirli olmasa da sert doku, kötü tat ya da koku gibi nedenlerle yenmeyen mantar.

Mevcut bir taksonun başka bir cinse ya da kategoriye aktarılmasıyla ortaya çıkan, bazionime dayalı yeni ad birleşimi.

IUCN kategorisi: Yok olma riskinin değerlendirilebilmesi için yeterli bilgi bulunmayan takson.

Şapka şekli: Özellikle genç dönemde yumurtayı andıran, yuvarlak-oval ve kenarları sapa yakın duran şapka.

Yenildiğinde hafiften ağıra uzanan zehirlenme belirtilerine neden olan toksinler içeren mantar.