Şube Taslak

Basidiomycota

Bazitli mantarlar

19 tür dünyada 56.155 31 fiziksel kayıt6.942 DNA kaydı kayıt

Genel bakış

Bazitli mantarlar (Basidiomycota), asklı mantarlarla birlikte Dikarya altâlemini oluşturan iki büyük mantar şubesinden biridir. Şubeyi tanımlayan özellik, eşeyli sporların (bazidiyosporlarBazidiyospor Mayozdan sonra bazidyumun yüzeyinde, sterigmaların ucunda dışarıya doğru gelişen eşeyli spor; bazidiyomisetlerin karakteristik sporudur.) bazidyumBazidyum Bazidiyomisetlerde karyogaminin ve mayozun gerçekleştiği, yüzeyinde genellikle dört bazidiyospor taşıyan gürz ya da silindir biçimli hücre. adı verilen, çoğunlukla topuz biçimli özel hücreler üzerinde ve dışarıda oluşmasıdır. 2008 tarihli bir tahmine göre şubede yaklaşık 31.500 tür bulunur; sonraki sınıflandırmalar 19 kadar sınıf tanır.

Şemsiyeli ve lamelliLamel Şapkanın alt yüzünde sapa doğru ışınsal biçimde dizilmiş, her iki yüzü himenyumla kaplı ince levhalar. mantarlar, gözenekliGözenek Boletlerde ve porlu mantarlarda tüp tabakasının şapka altında dışarıya açılan küçük delikleri; her gözenek bir tüpün ağzıdır. odun mantarları, boletler, chanterelle mantarları, puf mantarları, yer yıldızları, jelimsi mantarlar, pas ve rastık mantarları ile insan patojeni maya Cryptococcus bu şubeye girer. Güncel sınıflandırmada şube üç altşubeye ayrılır: Agaricomycotina (şapkalı mantarların çoğu ve jelimsi mantarlar), Pucciniomycotina (pas mantarları ve yakın gruplar) ve Ustilaginomycotina (rastıkların büyük bölümü).

Morfoloji ve yaşam döngüsü

Bazitli mantarların çoğu septalı hiflerden oluşan bir miselyumMiselyum Hiflerin oluşturduğu ağsı vejetatif gövde; substrat içinde yayılarak besin emer ve uygun koşullarda meyve cismi oluşturur. oluşturur; maya biçimli üyeleri de vardır. Yaşam döngüsündeYaşam döngüsü Mantarın bir sporundan başlayıp yeni sporların oluşumuna kadar geçen evrelerin tümü; mantarlarda genellikle haploid ya da dikaryotik evre uzun, diploid evre ise çok kısadır. uyumlu iki monokaryotik miselyumPrimer miselyum Bazidiyosporun çimlenmesiyle oluşan, hücrelerinde tek haploid çekirdek bulunan miselyum. birleşince hücre kaynaşması (plazmogamiPlazmogami Eşeyli üremede iki uyumlu hücrenin sitoplazmalarının birleşmesi; bazidiyomisetlerde çekirdekler hemen kaynaşmaz ve dikaryon evresi oluşur.) olur, ancak çekirdek kaynaşması (karyogamiKaryogami Eşeyli üremede iki haploid çekirdeğin kaynaşarak diploid çekirdek oluşturması; Dikarya'da mayozdan hemen önce bazidyum ya da askus içinde gerçekleşir.) ertelenir; böylece çiftli çekirdek taşıyan dikaryotik miselyumSekonder miselyum İki uyumlu primer miselyumun plazmogamisiyle oluşan, hücrelerinde iki çekirdek (dikaryon) bulunan miselyum; bazidiyokarp bu miselyumdan gelişir. oluşur. Bu miselyum yıllarca, hatta onlarca yıl yaşayabilir ve çoğu türde çekirdek çiftlerinin düzenli bölünmesini sağlayan kıskaç bağlantıları (klamp bağlantıları) taşır. Uygun koşullarda dikaryotik miselyum, bazidyumların bulunduğu meyve gövdesini (bazidiyokarp) oluşturur; bazidyumda karyogami ve ardından mayoz gerçekleşir, genellikle dört haploit bazidiyospor sterigmalar üzerinde taşınır. Çiftleşme sistemi iki kutuplu ya da dört kutupludur; erkek ve dişi birey ayrımı yoktur. Pas mantarlarında (Pucciniales) ise beş farklı spor evresi ve iki konukçu bitki içeren karmaşık yaşam döngüleri görülür.

Ekoloji

Şube ekolojik açıdan çok çeşitlidir. Birçok üyesi odun ve yaprak çöpü ayrıştıran saprotroflardır; ormanlardaki karbon döngüsünde başlıca rolü bu grup oynar. Pek çok tür ağaç kökleriyle ektomikoriza kurar (Amanita, Boletus, Russula, Lactarius, Cantharellus gibi cinsler), bazıları orkidelerle mikorizal ilişki geliştirir. Pas ve rastık mantarları bitki parazitidir; Armillaria ise önemli bir orman patojenidir. Kültürü yapılan Agaricus bisporus (kültür mantarı) ve Pleurotus ostreatus (kavak mantarı) şubenin ekonomik açıdan en bilinen temsilcileri arasındadır. Cryptococcus neoformans gibi türler ise insanlarda fırsatçı enfeksiyonlara yol açar.

Türkiye'de

Türkiye'de halk arasında en çok tanınan yabani mantarların çoğu bu şubedendir: kanlıca (Lactarius deliciosus ve yakın türler) ve çörek mantarı (Boletus edulis) bunlara örnektir. Aynı şubede yer alan köygöçüren (Amanita phalloides) ise ülkedeki ölümcül mantar zehirlenmelerinin başlıca nedenidir. Tahıllarda pas hastalıkları ve rastık/sürme hastalıkları da Türkiye tarımı için önemli bitki sağlığı sorunları arasında sayılır.

Verilerden derlenen özet

Basidiomycota (bazitli mantarlar), mantarlar âlemindeki şubelerden biridir. Eşeyli sporlarını (bazidiosporları) bazidyum adı verilen hücrelerin dışında oluşturan mantarlar bu şubede toplanır. Şapkalı mantarların çoğu, raf mantarları, puf mantarları, pas ve sürme mantarları bu gruptandır.

GBIF omurgasında dünya genelinde 56.155 kabul görmüş türü bulunan bu şube, Türkiye'den 19 türle temsil edilir. Bu türler 10 familya ve 13 cins altında toplanır. Türlerin 4'ü fiziksel kanıtla (gözlem, fungaryum örneği ya da yayın kaydı) belgelenmiştir; 15 tür ise yalnızca çevresel DNA kayıtlarıyla bilinir. Toplam 6.973 kaydın 31'i fiziksel kanıta, 6.942'si çevresel DNA'ya dayanır.

Türkiye'de en çok fiziksel kaydı olan türler Rhizoctonia solani (19), Mallocybe siciliana (5) ve Tomentella stuposa (5) türleridir. Fiziksel kayıtlar yalnızca Isparta ilinden gelir. Gözlemler en çok Ekim–Kasım döneminde yoğunlaşır; kayıtların %56'sı bu aylara aittir.

Wikidata'da beslenme biçimi kayıtlı 2 türün 2'si mikorizal olarak nitelenir. Yenilebilirlik bilgisi bulunan 2 türden 2'si yenilebilir olarak sınıflandırılır.

Kaynakça

  1. Vikipedi (İngilizce). Basidiomycota. en.wikipedia.org
  2. Vikipedi (Türkçe). Bazitli mantarlar. tr.wikipedia.org
  3. Vikipedi (Türkçe). Köygöçüren mantarı. tr.wikipedia.org
  4. Vikipedi (Türkçe). Kanlıca mantarı. tr.wikipedia.org
  5. GBIF Secretariat. GBIF Backbone Taxonomy, Basidiomycota. gbif.org

Türkçe adlar

Bazitli mantarlar
Editör içeriğindeki ad
Topuzlu mantarlar
Diğer ad
Bazidyumlu mantarlar
Diğer ad
Basidiomycota
Ernst Haeckel · Public domain · Wikimedia Commons

Sınıflandırma

Âlem
Mantarlar (Fungi)
Şube
Basidiomycota

Türkiye kayıtları

Türkiye'deki türler
19
Dünyadaki türler
56.155 GBIF omurgası
Yalnız DNA ile bilinen
15 tür
Fiziksel kayıt
31
Çevresel DNA kaydı
6.942
Kayıtlı il
1 il + 8 il yalnız DNA
Fiziksel kayıt yılları
1931–2022
Yoğun dönem
Ekim–Kasım

Sınıflar

2 sınıf, fiziksel kayıt sayısına göre

Türkiye'de yayılış

Renk tonu, ilde fiziksel kanıtla kaydedilmiş tür sayısını gösterir. Taralı iller yalnızca çevresel DNA kaydı olan illerdir.
İllere göre kayıtlar
İl Tür Fiziksel DNA
Isparta 1 1 76
İstanbul – – 913
Antalya – – 239
Artvin – – 181
Trabzon – – 24
Gümüşhane – – 18
Bayburt – – 11
Erzurum – – 5
Kayseri – – 1

Mevsimsellik ve kayıt geçmişi

Aylara göre fiziksel kayıtlar, tüm türler · koyu sütunlar: yoğun dönem (Ekim–Kasım)
Basidiomycota: aylara göre fiziksel kayıt sayısı
AyKayıt
Ocak1
Şubat0
Mart0
Nisan0
Mayıs0
Haziran0
Temmuz1
Ağustos2
Eylül0
Ekim3
Kasım2
Aralık0
Yıllara göre fiziksel çevresel DNA
Basidiomycota: yıllara göre kayıt sayısı
YılFizikselDNA
1980 öncesi60
20090316
2010022
2011016
201310
201410
201505.437
20160919
201715
201912
2020016
2021053
2022114
202301
202408
202503

Türlerin özellikleri

Wikidata'da bilgisi bulunan türlere göre

Beslenme biçimi 2 türde kayıtlı
  1. Mikorizal2
Yenilebilirlik 2 türde kayıtlı
  1. Yenilebilir2

Vikipedi'den

Türkçe Vikipedi, “Bazitli mantarlar” maddesi · CC BY-SA 4.0

Bazitli mantarlar veya topuzlu mantarlar (Latince: Basidiomycota), mantar âleminin büyük bir bölümüdür. Topuz şekilli bazit adlı yapılar üzerinde spor oluşturan türlerden meydana gelir. Asklı mantarların kardeş grubu sayılır, tanımlanmış mantarların %37'sini oluşturan yaklaşık 22.300 farklı tür içerir. Bazidyumlu mantarlar geleneksel olarak Homobasidiomyctes (gerçek mantarlar) ve Heterobasidiomycetes (pas ve rastık mantarları) olarak ikiye ayrılmıştır. Günümüzde ise bazitli mantarların üç kladdan oluştukları düşünülür, bunlar Hymenomycotina (Hymenomycetes; mantarlar), Ustilaginomycotina (Ustilaginomycetes; rastık mantarları) ve Teliomycotina (Urediniomycetes; pas mantarları).

Bazitli mantarların hem tek hücreli hem de çok hücreli tipleri, eşeyli ve eşeysiz türleri vardır. Hem kara ortamında, hem de deniz dahil olmak üzere suda bulunurlar. Bazit üzerinde eşeysel sporlar taşımaları, uzun ömürlü çift çekirdekli hücrelere (dikaryonlara) sahip olmaları ve genelde kıskaç bağlantıları oluşturma özellikleri ile tanımlanırlar.

Yaşam döngüsü

Bazitli mantarların anormal bir cinselliği vardır. Genelde farklı cinsiyete sahip bireylerden oluşurlar (heterotaliktirler), iki kutuplu (tek faktörlü) veya dört kutuplu (iki faktörlü) bir çiftleşme sistemi ile çok eşeyli gibi davranırlar. Genelde somatogami (hifogami) olur, yani farklı eşey tiplerine sahip iki monokaryotik miselyum hücresinin (hifin) birleşmesinden çift çekirdekli (dikaryotik) bir miselyum hücresi oluşur. Bu hücrenin içindeki iki çekirdek vejetatif büyüme boyunca birleşmez. Bu tip miselyuma dikaryotik, onu oluşturan miselyumlara dikaryon denir.

Çoğu bazitli mantar hayatının büyük bölümünde iki çekirdekli (dikaryotik) miselyum halinde yaşar, uygun çevresel şartlar oluşursa bir bazidyum meydana gelir, içinde çekirdek kaynaşması (karyogami) ardından mayoz gerçekleşir ve dört tane tek çekirdekli hücre meydana gelir.

Diploid hayat döngüsü örnekleri de vardır. Xerula cinsi spor şeklinde diploid klonlar oluşturur. Yaygın bir orman patojeni olan Armillaria, diploid miselyuma sahiptir, bunda hücre kaynaşmasını (plasmogamiyi) çekirdek kaynaşması (karyogami) izler.

Bazitli mantar türlerinde, eşeysiz sporlara (konidyumlara) da sıkça rastlanır.

Veri kaynakları

En çok kayıt veren veri setleri

Kayıtların geldiği GBIF veri setleri
Veri setiKayıt
Global soil organismsPlutoF · CC0 1.06.652
INSDC Host Organism SequencesEuropean Nucleotide Archive (EMBL-EBI) · CC BY 4.0155
International Barcode of Life project (iBOL)The International Barcode of Life Consortium · CC BY 4.0101
Global soil microbiomes: A new frontline of biome-ecology researchPlutoF · CC BY 4.024
Royal Botanic Gardens, Kew - Fungarium SpecimensRoyal Botanic Gardens, Kew · CC BY 4.012
INSDC SequencesEuropean Nucleotide Archive (EMBL-EBI) · CC BY 4.09
CABI Bioscience Fungus CollectionCABI (Centre for Agriculture and Biosciences International) · CC BY 4.09
University of Tartu Natural History Museum and Botanical Garden DNA and Environmental Sample CollectionsUniversity of Tartu, Natural History Museum and Botanical Garden · CC BY 4.03
EUKARYOME: the rRNA gene reference database for identification of eukaryotesPlutoF · CC BY 4.03
University of Tartu Natural History Museum and Botanical Garden Mycological CollectionsUniversity of Tartu, Natural History Museum and Botanical Garden · CC BY 4.02

ve 3 veri seti daha.

Kayıt temeli

Kayıtların türü
Çevresel DNA / materyal örneği6.942
Korunmuş örnek (fungaryum/herbaryum)23
Türü belirtilmemiş kayıt6
Canlı örnek (kültür koleksiyonu)1
Yayın kaydı (literatür)1

Dış bağlantılar