Taslak

Mantar zehirlenmeleri

Türkiye'deki mantar zehirlenmelerinin hastane ve ulusal kayıtlara dayalı görünümü, başlıca zehirlenme sendromları, ölümcül türler, yaygın yanlış inanışlar ve zehirlenme şüphesinde yapılması gerekenler; yalnızca bilgilendirme amaçlıdır.

Önemli uyarı

Bu sitedeki hiçbir bilgiye dayanarak mantar toplanmamalı, tüketilmemeli ve herhangi bir mantarın yenebilir olduğuna karar verilmemelidir.

  • Sitedeki fotoğraflar, betimlemeler ve yenilebilirlik rozetleri tür tanıma amacıyla hazırlanmamıştır. Güvenilir tür tayini, taze örneğin bir uzman (mikolog) tarafından incelenmesini, çoğu zaman mikroskobik özelliklerin değerlendirilmesini gerektirir. Zehirli ve yenilebilir mantarlarYenilebilir mantar Doğru tanımlanıp uygun biçimde hazırlandığında tüketiminin sağlık sorunu yaratmadığı bildirilen mantar. Bir kaynakta yenilebilir olarak geçmesi, her örneğin güvenle yenebileceği anlamına gelmez. aynı ortamda yan yana yetişebilir (Pekşen 2015; Smith ve Davis 2016).
  • T.C. Sağlık Bakanlığı, doğada yetişen mantarların kesinlikle tüketilmemesini; mantar yenecekse bandrollü, son kullanma tarihi uygun ve tüketici bilgilendirme etiketi taşıyan kültür mantarının tercih edilmesini ister (Sağlık Bakanlığı 2019).
  • Zehirlenmeden şüpheleniyorsanız beklemeden 114 Ulusal Zehir Danışma Merkezi'ni (UZEM) arayın; hat 7 gün 24 saat hizmet vermektedir (Sağlık Bakanlığı 2019). Bilinç bulanıklığı veya kaybı, nöbet, solunum güçlüğü gibi acil durumlarda 112'yi arayın ya da en yakın acil servise gidin (Göynük DH 2022).
  • Belirtilerin ortaya çıkmasını beklemeyin. Ölümcül zehirlenmelerde ilk belirtiler yemekten saatler sonra başlayabilir ve ilk belirtilerden sonra yanıltıcı bir düzelme görülebilir (aşağıdaki bölümlere bakınız).
  • Yenmemiş artık mantarı, pişmiş yemeği ve mümkünse mantarın fotoğrafını saklayın; yemek saatini ve belirtilerin başlama saatini not edin.
  • Bu sayfa tıbbi tavsiye ya da tanı aracı değildir; tedavi yöntemi veya ilaç dozu içermez.

Türkiye'de mantar zehirlenmeleri

Türkiye'deki verilerin iki ana kaynağı vardır: Sağlık Bakanlığı'nın ulusal kayıtları ve çoğu tek merkezli, geriye dönük (retrospektif) hastane çalışmaları. Bu çalışmaların çoğunda zehirlenmeye yol açan mantar türü belirlenememiştir (ör. Eren ve ark. 2010; Cevik ve Unluoglu 2014). Bu nedenle aşağıdaki sayılar tür düzeyinde değil, olgu düzeyindedir.

Ulusal kayıtlar

  • Altı yıllık ulusal kohort (2018–2023). Sağlık Bakanlığı Ulusal Elektronik Veri Tabanı'nda mantar zehirlenmesiMantar zehirlenmesi Toksin içeren bir mantarın yenmesi sonucu gelişen zehirlenme; belirtilerin başlama süresi toksine göre dakikalardan günlere uzanır ve gecikmeli başlangıç çoğunlukla daha ağır zehirlenmelere işaret eder. Şüphe durumunda vakit kaybetmeden… kodu (ICD-10 T62.0) ile kayıtlı, kronik karaciğer hastalığı veya karaciğer nakli öyküsü bulunmayan 30.459 hasta incelenmiştir. Yıllık olgu sayıları 6.741 (2018), 4.339 (2019), 3.573 (2020), 4.115 (2021), 4.378 (2022) ve 7.313'tür (2023). Hastaların %44,75'i erkek, yaş ortalaması 45,8'dir; %10,97'si 18 yaş ve altındadır (Turan Gökçe ve ark. 2024).
  • Bölgesel dağılım. Olguların en yüksek payı Karadeniz Bölgesi'nde (%29,2), ardından Marmara (%22) ve İç Anadolu'dadır (%20,4). Nüfusa oranlandığında 2022'de en yüksek oranlar Tokat, Bolu, Yozgat ve Kastamonu'da bulunmuştur (Turan Gökçe ve ark. 2024).
  • Mevsimsellik. Olgu sayısı Haziran, Ekim ve Kasım aylarında zirve yapmıştır; makalede Mayıs–Haziran ve Ekim–Kasım dönemleri en çok olgu, nakil ve ölümün görüldüğü dönemler olarak anılır. 2023'ün ilk yarısında olgu sayısı %130 artmış, yazarlar bunu aşırı yağışla ilişkilendirmiştir; çalışma bir nedensellik kanıtı sunmamaktadır (Turan Gökçe ve ark. 2024).
  • Ağır seyir. Olguların %8,9'u (2.715 kişi) hastaneye yatırılmıştır. Yatırılan hastalardan 119'u (%4,4) 30 gün içinde, 178'i (%6,6) 90 gün içinde ölmüştür; 35 hastaya karaciğer nakli yapılmıştır. Ölenler sağ kalanlardan daha yaşlıdır (yaş ortalaması ölenlerde 63,3, sağ kalanlarda 45,7) (Turan Gökçe ve ark. 2024).
  • Sağlık Bakanlığı sayfasındaki veriler. Bakanlığın bir duyurusunda mantar zehirlenmesinden etkilenen kişi sayısı 2013 için 1.706, 2014 için (11 Kasım itibarıyla) 5.218 olarak verilmiş; 2014'ün son aylarındaki olgu sayıları Ağustos 68, Eylül 268, Ekim 2.133 ve Kasım'ın ilk 11 günü 502'dir. Aynı sayfa, belirtilerin altı saatten sonra başlamasının ölümcül mantarları düşündürmesi gerektiğini belirtir (Sağlık Bakanlığı, 2014 verileri).
  • UZEM başvuruları. 1 Nisan–13 Mayıs 2019 arasında Ulusal Zehir Danışma MerkeziUZEM Türkiye'de mantar dahil her türlü zehirlenme şüphesinde 114 numaralı hat üzerinden danışılan Ulusal Zehir Danışma Merkezi.'ne yapılan zehirlenme başvurularında 2018'e göre %34 artış görülmüş ve bu dönemde 298 vaka kaydedilmiştir. Bakanlık artışı yağışların artmasına bağlamış; en çok artışın görüldüğü iller olarak Konya, Karaman, Denizli, Mersin, İstanbul, Çorum, Burdur ve Isparta'yı sıralamıştır (Sağlık Bakanlığı 2019).

UZEM başvuruları, hastane kayıtları ve bakanlık duyurularındaki sayılar farklı veri kaynaklarına dayandığından birbiriyle doğrudan karşılaştırılmamalıdır.

Hastane serileri

Çalışma Yer ve dönem Hasta sayısı Başvuruların mevsimsel dağılımı Ölüm
Eren ve ark. (2010) Sivas, Cumhuriyet Üniversitesi Hastanesi; 2000–2007 294 (90'ı çocuk) Erken yaz %58,8; ilkbahar %28,6; sonbahar %7,5; kış %5,1 3 (%1,02)
Yardan ve ark. (2010) Orta Karadeniz, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Acil Servisi; 2002–2007 (yalnızca 16 yaş ve üstü) 317 Sonbahar %59,6 3
Cevik ve Unluoglu (2014) Orta Anadolu'da bir üniversite hastanesi acil servisi; 1991–2010 599 (analiz edilen) İlkbahar (Nisan–Haziran) %61,3, yalnız Haziran %39,5; sonbahar (Ekim–Aralık) %27,7 22 (%3,7)
Durukan ve ark. (2007) Doğu Anadolu, Fırat Üniversitesi Acil Servisi; Ocak 2000–Haziran 2004 (16 yaş ve üstü) 64 Özette belirtilmemiş 0

Colak ve ark. (2015) başvuruların en sık sonbaharda (%32,6) görüldüğünü bildirmiştir. Serilerdeki mevsim dağılımı birbirinden farklıdır; bu farkın nedeni anılan çalışmalarda araştırılmamıştır.

Kimler etkileniyor ve mantarlar nereden geliyor?

  • Doğadan toplanan mantarlar. Sivas'taki seride hastaların 276'sı (%93,8) tepelerden, dere kenarlarından ve tarlalardan topladığı yabani mantarı yemiş, 18'i (%6,2) satın aldığı kültür mantarını yemiştir (Eren ve ark. 2010). Orta Anadolu'daki seride hastaların 533'ü (%89,0) kendi topladığı mantarı, 66'sı (%11,0) halk pazarından satın aldığı mantarı yemiştir; yazarlar yabani mantarın halk pazarlarında satışının yasaklanmasını önermiştir (Cevik ve Unluoglu 2014). Orta Karadeniz serisinde tüm zehirlenmeler kazaen olmuş; mantarlar açık alanlardan ve ormanlardan toplanmış ya da yerel pazarlardan alınmıştır (Yardan ve ark. 2010).
  • Yaş ve cinsiyet. Sivas serisinde hastaların %30,6'sı çocuktur, kadınlar çoğunluktadır (173 kadın, 121 erkek) (Eren ve ark. 2010). Orta Karadeniz serisinde (yetişkin) hastaların %67,5'i kadındır, yaş ortalaması 42,0'dır (Yardan ve ark. 2010). Orta Anadolu serisinde hastaların %27,0'ı 18 yaşın altındadır ve 65 yaş ve üzerinde ölüm oranı (%8,8) genel orandan (%3,7) yüksektir (Cevik ve Unluoglu 2014). Ulusal kohortta kadınlar çoğunluktadır (erkekler %44,75) (Turan Gökçe ve ark. 2024).
  • Ölümle sonuçlanan olgular. Adli Tıp Kurumu'nda incelenen 32 ölümcül mantar zehirlenmesinde (2013–2022) yaşlar 2 ile 82 arasında değişmiş, ölümler çocuklarda ve yaşlılarda yoğunlaşmıştır; olguların %81'i kırsal alanda, %53'ü sonbaharda görülmüştür (Dogan ve ark. 2026).
  • Bir derlemedeki gözlem. Pekşen (2015), ölümlü olguların çoğunun, kırsaldan büyük kentlere göç edip ormanlara yakın semtlere yerleşen kişilerde görüldüğünü belirtir; belgede bu ifade için birincil kaynak gösterilmemiştir.

Ölüm oranları ve ağır seyir

Oranlar çalışmanın tasarımına göre büyük farklılık gösterir. Sivas serisinde 3 ölüm (%1,02) fulminan karaciğer yetmezliğine bağlıdır (Eren ve ark. 2010); Orta Karadeniz serisinde 3 hasta akut karaciğer yetmezliği ve komplikasyonlarından ölmüştür (Yardan ve ark. 2010); Doğu Anadolu serisinde ölüm görülmemiştir (Durukan ve ark. 2007). Serum α-amanitinAmatoksin Amanita, Lepiota ve Galerina cinslerinin bazı türlerinde bulunan, RNA polimeraz II enzimini engelleyen siklik peptit yapıda toksinler. Pişirmeyle ya da kurutmayla bozulmaz; belirtiler gecikmeli başlar ve karaciğer yetmezliğiyle ölüme… ile doğrulanmış amatoksin zehirlenmesi olan 144 hastalık bir seride ölüm oranı %9,7'dir ve karaciğer yetmezliği gelişen 14 hastanın tümü ölmüştür (Trabulus ve Altiparmak 2011).

Verilerin sınırlılıkları

Ulusal kohort çalışmasında zehirlenmeye yol açan tür ve mantarın doğadan toplanıp toplanmadığı konusunda bilgi verilmemiştir (Turan Gökçe ve ark. 2024). Hastane serilerinin çoğu tek merkezlidir, retrospektiftir ve tür tayini içermez. Orta Anadolu serisinde ölümlerin 21'i (%4,4) başka bir sağlık kuruluşundan sevk edilen hastalarda, 1'i (%0,8) doğrudan başvuranlarda görülmüştür (Cevik ve Unluoglu 2014); yani hastane serilerindeki oranlar başvuru biçimine de bağlıdır. Bu nedenle bu oranlar genel nüfustaki riski değil, ilgili hasta gruplarını yansıtır.

Zehirlenme tablosu (sendromlar)

Mantar zehirlenmeleri, belirtilerin başlama süresine ve hedef organa göre sendromlara ayrılır. Diaz (2005) 28.018 zehirlenmeyi inceleyerek 14 ana sendrom tanımlamış ve bunları erken (6 saatten kısa), geç (6–24 saat) ve gecikmiş (1 gün ve üzeri) olarak gruplamıştır. Yemekten 6 saatten sonra belirti veren mantarlar ciddi ve potansiyel olarak ölümcül toksisiteye yol açar (Tuğcan ve Akpınar 2025; Wennig ve ark. 2020). Ancak kısa gecikme amatoksin zehirlenmesini dışlamaz; özellikle karışık yemeklerde belirtiler erken başlayabilir (Wennig ve ark. 2020).

Aşağıdaki tablo genel bilgidir; süreler ortalama ya da aralıktır ve kaynaklara göre değişir. Tanı koymak veya tedavi kararı vermek için kullanılamaz.

Sendrom Toksin Sorumlu cinsler/türler Belirtilerin başlama süresi Başlıca belirtiler
Amatoksin (falloides) sendromu Amatoksinler (α- ve β-amanitin); RNA polimeraz II'yi engeller, ısıya dayanıklıdır Amanita phalloides (köygöçüren), A. verna, A. virosa; Galerina marginata ve diğer Galerina türleri; Lepiota türleri (ör. L. brunneoincarnata, L. helveola). Türkiye'den 9 amatoksinli tür bildirilmiştir: 4 Lepiota, 3 Amanita, Conocybe filaris, Galerina marginata (Akata ve ark. 2015) Genellikle 6–24 saat (ortalama yaklaşık 12 saat), nadiren 48 saate kadar (INCHEM G021) Kolik tarzı karın ağrısı, kusma, sulu veya kanlı ishal (2–3 gün); ardından görünür düzelme; 36–48. saatten itibaren karaciğer enzimlerinde yükselme, sarılık, karaciğer ve böbrek yetmezliği; ölümcül olgularda ölüm 6–16 gün içinde (INCHEM G021; Wennig ve ark. 2020)
Giromitrin (gyromitra) sendromu GiromitrinGiromitrin Gyromitra esculenta gibi bazı türlerde bulunan, vücutta monometilhidrazine (MMH) dönüşen toksin; karaciğer ve sinir sistemi üzerinde etkilidir. Isıtmayla kısmen uçar ve pişirme buharları da zehirleyici olabilir. (vücutta monometilhidrazine dönüşür) Gyromitra esculenta (yalancı kuzugöbeği, kuzugöbeği ebesi), G. ambigua, G. infula (INCHEM G029; Pekşen 2015) Çoğunlukla 5–12 saat; kaynakta 6–24 saat de verilir (INCHEM G029) Bulantı, kramplar, kusma, sulu ishal, baş ağrısı, baş dönmesi; hemoliz ve methemoglobinemi; ağır olgularda karaciğer ve böbrek hasarı, nöbet, koma; ölüm bildirilmiştir. Pişirme, dondurma veya kurutma toksini tam gidermez (INCHEM G029)
Orellanin (nefrotoksik) sendromu OrellaninOrellanin Cortinarius orellanus ve yakın türlerinde bulunan, belirtileri günler hatta haftalar sonra ortaya çıkabilen, böbrek hasarına (nefrotoksisite) yol açan toksin. Gecikmeli başlangıcı nedeniyle zehirlenmenin mantar tüketimiyle… Cortinarius orellanus, C. speciosissimus (Gouvinhas ve ark. 2024) Günler süren gecikme: ilk sindirim sistemi belirtileri 2–6 gün, böbrek yetmezliği çoğunlukla 4–15 gün (ortanca 8 gün); diğer kaynaklarda 2–20 gün (Gouvinhas ve ark. 2024; Jo ve ark. 2014; Tox Info Suisse 2026) Bulantı, kusma, ishal; ardından akut böbrek yetmezliği (diyaliz gerekebilir). Pişirme, dondurma ve kurutma toksisiteyi etkilemez (Gouvinhas ve ark. 2024)
Muskarin sendromu MuskarinMuskarin Muskarinik asetilkolin reseptörlerini uyaran toksin; Inocybe ve Clitocybe türlerinde yüksek miktarda bulunur ve terleme, salya ile gözyaşı artışı gibi kolinerjik belirtilere yol açar. Adına karşın Amanita muscaria'da yalnızca eser… Inocybe (ör. I. patouillardii, I. fastigiata, I. geophylla), Clitocybe (ör. C. dealbata, C. rivulosa) (INCHEM G028; Pekşen 2015) 30 dakika–birkaç saat (ortalama 2 saat) (INCHEM G028) Terleme, gözyaşı ve tükürük artışı, gözbebeği küçülmesi, bulanık görme, yavaş kalp atımı, tansiyon düşüklüğü, bronkokonstriksiyon, karın ağrısı, ishal. Belirtiler 24 saat içinde geçer (ortalama 13 saat); günümüzde ölüm bildirilmemiştir, kalp hastalığı olanlarda seyir ağır olabilir (INCHEM G028)
İbotenik asit / muskimol (pantherina) sendromu İbotenik asitİbotenik asit Amanita muscaria ve Amanita pantherina'da bulunan, merkezi sinir sistemini uyaran nörotoksik amino asit; kısmen muskimole dönüşür., muskimolMuskimol Amanita muscaria ve Amanita pantherina'nın başlıca psikoaktif bileşiği; ibotenik asitten oluşur, GABA-A reseptörleri üzerinde etkilidir ve bilinç bulanıklığı ile sanrılara yol açabilir., muskazon Amanita muscaria (sinek mantarı, gelin mantarı), A. pantherina (INCHEM G026; Pekşen 2015) 30–90 dakika; en belirgin 2–3. saatte (INCHEM G026) Uyuşukluk, bilinç bulanıklığı, baş dönmesi, ataksi, öfori, deliryum, görsel ve işitsel yanılsamalar, kas seyirmeleri; çocuklarda sindirim sistemi belirtileri ve nöbet. Etkiler genellikle 6 saat, bazen 12–24 saat sürer; ölüm çok nadirdir. Toksinler ısıya dayanıklıdır (INCHEM G026)
Psilosibin sendromu PsilosibinPsilosibin Psilocybe ve bazı başka cinslerin türlerinde bulunan, vücutta psilosine dönüşen ve algı, duygu ile düşünce üzerinde etkili psikoaktif indol türevi., psilosin Psilocybe, Panaeolus, Copelandia, Gymnopilus, Pluteus, Conocybe (INCHEM G027) 20–30 dakika, bazen 60 dakikaya kadar; en belirgin yaklaşık 1,5. saatte (INCHEM G027) Halüsinasyonlar, algı ve zaman duyusunda bozulma, öfori veya kaygı, panik; gözbebeği genişlemesi, hızlı kalp atımı. 6–12 saatte geçer; en sık başvuru nedeni panik, başlıca risk ise ajitasyona bağlı yaralanmadır (INCHEM G027)
Koprin (disülfiram benzeri) sendromu Koprin Coprinopsis atramentaria (eski adıyla Coprinus atramentarius; mürekkep mantarı) (Pekşen 2015; Jo ve ark. 2014) Mantar tek başına belirti vermez; belirtiler alkol alımından sonra ortaya çıkar. Kaynaklara göre mantar yendikten sonra yaklaşık 72 saat boyunca alkol reaksiyona yol açabilir (Pekşen 2015) Yüz ve boyunda kızarma, çarpıntı, tansiyon düşüklüğü, ağızda metal tadı, bulantı, kusma, uyuşma, terleme (Pekşen 2015). Bazı kaynaklar alkolün mantardan önce veya birlikte alınmasının da reaksiyona yol açabileceğini belirtir (Jo ve ark. 2014)
Sindirim sistemini tahriş eden mantarlar Türe özgü tahriş edici maddeler Örnekler: Agaricus xanthodermus, Entoloma lividum, Omphalotus olearius, Russula emetica (Pekşen 2015) Genellikle 6 saatten kısa (Wennig ve ark. 2020) Bulantı, kusma, karın ağrısı, ishal; çoğunlukla 1–2 günde geçer, ancak sıvı ve elektrolit kaybı tehlikeli olabilir (Pekşen 2015). Bozulmuş, çiğ veya az pişmiş mantar ya da aşırı miktar da benzer şikâyet yapabilir (Wennig ve ark. 2020)
Paxillus sendromu Bilinen bir toksin yok; bağışıklık aracılı (immün) hemoliz öne sürülmektedir Paxillus involutus Son yemekten yaklaşık 2–3 saat sonra (Stöver ve ark. 2019) Karın ve sırt ağrısı, sindirim sistemi belirtileri, hemolitik anemi, yaygın damar içi pıhtılaşma (DIC), karaciğer ve böbrek yetmezliği. Bildirilen tüm hastalar mantarı daha önce de yemişti; aynı yemeği yiyenlerden genellikle yalnızca biri etkilenir; pişirme güvenli kılmaz (Stöver ve ark. 2019)

Tabloda yer almayan sendromlar da vardır (ör. rabdomiyoliz, eritromelalji, gecikmiş sinir sistemi toksisitesi); bunlar için bkz. Diaz (2005).

Ölümcül türler

Dünya genelinde mantar zehirlenmesi ölümlerinin %90'ından fazlası amatoksin içeren mantarlara bağlıdır (Tuğcan ve Akpınar 2025); Almanya'da 2000–2018 arasında kayıtlı 22 mantar ölümünün %90'ı ölüm şapkasından (Amanita phalloides) kaynaklanmıştır (Wennig ve ark. 2020). Türkiye için bir derleme, ülkede yaklaşık 100 zehirli türün tespit edildiğini ve bunların yaklaşık 10'unun ölümcül olduğunu belirtir; bu sayı için birincil kaynak gösterilmemiştir (Pekşen 2015). Aşağıdaki betimler tanıma rehberi değildir; ayırt edici özellikler yaşa ve koşullara göre değişir.

  • Amanita phalloides (köygöçüren, evcikkıran). Türkiye'de amatoksinli türlerin başında gelir; Pekşen (2015) ülkedeki ölümcül zehirlenmelerin büyük çoğunluğundan sorumlu olduğunu belirtir (belgede %90 ve %95 olarak iki farklı oran geçer, birincil kaynak yoktur; bu nedenle kesin veri sayılmamalıdır). Düzce'de toplanan altı örnekte spor, misel, şapka, lamel, sap ve volvada toksin ölçülmüş; amatoksin en çok lamellerde, falotoksin en çok şapkada bulunmuştur (Kaya ve ark. 2015). Pekşen (2015) türü şöyle betimler: açık yeşilimsi sarı, ışınsal iplikçikli şapka; beyaz, serbest lameller; sapta halka ve dipte kese biçimli beyaz volva. Beyaz ya da yeşilimsi şapkalı, lamelli bir mantar ciddi bir alarm nedenidir (Wennig ve ark. 2020). Bir derleme Türkiye'yi, amatoksin üreten (genellikle A. phalloides olarak tanımlanan) türlerin ölümcül mantar zehirlenmelerinin sık nedeni olduğu ülkeler arasında sayar ve Türkiye'de ilkbaharda beyaz, phalloides benzeri Amanita yenmesine bağlı zehirlenmeler bildirildiğini belirtir (Alvarado ve ark. 2022). Karıştırıldığı türler: yenen Agaricus türleri, özellikle kültür mantarı A. bisporus; iki türün görünümünün çok benzer olduğu ve bunun her yıl zehirlenmelere yol açtığı bildirilmiştir (Tuğcan ve Akpınar 2025).
  • Amanita verna ve A. virosa. Her ikisi de Türkiye'den bildirilmiş amatoksinli türlerdir (Akata ve ark. 2015). A. verna'nın genç, açılmamış örnekleri olgunlaşmamış Agaricus örnekleriyle karıştırılabilir (Alvarado ve ark. 2022). A. verna zehirlenmeleri ilkbaharda da görülebilir (INCHEM G021).
  • Galerina marginata. Türkiye'nin üç bölgesinden toplanan örneklerde β-amanitin α-amanitinden fazla bulunmuş, falotoksin saptanmamıştır (Akata ve ark. 2020). Pekşen (2015) türün yenen birçok mantarla, özellikle Flammulina velutipes ile karıştırılabileceğini belirtir.
  • Lepiota ve Conocybe filaris. Lepiota brunneoincarnata, L. castanea, L. helveola, L. subincarnata ve Conocybe filaris Türkiye'den bildirilmiş amatoksinli türlerdir (Akata ve ark. 2015). Bu türlerin hangi yenen mantarlarla karıştırıldığına dair Türkiye'ye özgü bir kaynak bu çalışmada bulunamamıştır.
  • Gyromitra esculenta (yalancı kuzugöbeği, kuzugöbeği ebesi). Pekşen (2015), Türkiye'de bu türün gerçek kuzugöbeğine (Morchella) benzediği için pazarda satıldığını ve zaman zaman tüketildiğini bildirir; şapkası beyin gibi kıvrımlıdır, Morchella'da ise petek biçimli oyuklar vardır. İki ayrı suda haşlamanın zehri giderdiği inancı yanlıştır; böyle yapanlar da zehirlenmiştir (INCHEM G029).
  • Cortinarius orellanus. Gecikmeli böbrek yetmezliği yapan bu türe bağlı Türkiye kaynaklı doğrulanmış bir olgu veya kayıt, bu sayfa hazırlanırken yapılan taramada bulunamamıştır; bu bir yokluk kanıtı değildir. Pekşen (2015) orellanus sendromunu zehirli mantar sendromları arasında sayar, ancak Türkiye'den bir olgu veya kayıt vermez.
  • Ölümcül olmayan ama karıştırılan türler. Küçük beyaz Inocybe ve Clitocybe türleri, yenen Tricholoma terreum, T. georgii ve Marasmius oreades ile karıştırılır (INCHEM G028). Omphalotus olearius (sindirim sistemi sendromu), yumurta mantarı olarak bilinen Cantharellus cibarius ile karıştırılabilir (Pekşen 2015).

Yaygın yanlış inanışlar

Aşağıdaki inanışların hiçbirinin bilimsel dayanağı yoktur. Sağlık Bakanlığı'na bağlı bir il sağlık müdürlüğünün bilgi notu bunların birçoğunu açıkça sıralar (Çanakkale İSM 2024). Mantarın zehirli olup olmadığını anlamanın basit bir kimyasal veya ev yöntemi yoktur (Tox Info Suisse 2026; Pekşen 2015).

İnanış Gerçek
Zehirli mantar pişerken gümüş kaşık veya para kararır Dayanaksız bir inanıştır (Çanakkale İSM 2024; Pekşen 2015; Tox Info Suisse 2026).
Soğan mantarla pişirilince kararırsa mantar zehirlidir Dayanaksızdır; basit bir kimyasal test zehirli ve yenilebilir mantarı ayıramaz (Tox Info Suisse 2026).
Sirkeli veya tuzlu suda bekletmek ya da kaynatmak zehri giderir Dayanaksızdır (Çanakkale İSM 2024; Pekşen 2015). Gyromitra için iki ayrı suda haşlama yöntemi de yanlıştır; bu yöntemi uygulayanlar zehirlenmiştir (INCHEM G029).
Pişirmek, kaynatmak, kurutmak zehri yok eder Amatoksin ısıya dayanıklıdır; kaynatıp suyunu dökmek veya hiçbir pişirme yöntemi onu gidermez; 10 yıldan uzun süre saklanan kuru mantarların da zehirli kaldığı görülmüştür (INCHEM G021). Orellanin pişirme, dondurma ve kurutmadan etkilenmez (Gouvinhas ve ark. 2024); muskarin ve ibotenik asit de pişirmeyle bozulmaz (INCHEM G028, G026). Kurutulmuş mantarın zehirsiz olduğu inancı da yanlıştır (Çanakkale İSM 2024).
Salyangoz, sümüklüböcek veya başka hayvanlar yiyorsa mantar zehirsizdir Yanlıştır (Çanakkale İSM 2024). Sümüklüböcekler ve salyangozlar ölüm şapkasını etkilenmeden yiyebilirken, aynı amatoksinler insanda karaciğer hücrelerini yok eder (Tox Info Suisse 2026). Pekşen (2015) zehirli Hypholoma fasciculare üzerinde beslenen bir sümüklüböcek fotoğrafı verir.
Ağaç üzerinde (kütükte) biten mantar zehirsizdir Yanlıştır (Çanakkale İSM 2024; Pekşen 2015).
Çayırda biten mantar zehirsizdir Yanlıştır (Çanakkale İSM 2024; Pekşen 2015).
Zehirli mantar kesilince maviye döner; rengi değişmeyen veya hoş kokulu olan güvenlidir Yanlıştır (Çanakkale İSM 2024; Pekşen 2015). Çoğu zehirli mantarın tadı ve kokusu güzeldir (Pekşen 2015; Tox Info Suisse 2026).
Mantarı yoğurt veya ayranla birlikte yemek zehirlenmeyi önler Yanlıştır (Çanakkale İSM 2024; Pekşen 2015).
Küçük bir parça tadıp bir şey olmazsa mantar güvenlidir Yanlıştır; toksinler gecikmeli etki eder. Amanita belirtileri saatler sonra, Cortinarius kaynaklı böbrek yetmezliği 2–17 gün sonra ortaya çıkabilir (Tox Info Suisse 2026).
Daha önce yediğimiz veya yöredeki adıyla bilinen mantar güvenlidir Güvenli değildir. Mantarlar bölgeye göre farklı adlarla anılır; halk arasındaki adına bakılarak karar verilmemelidir (Pekşen 2015). Paxillus involutus zehirlenmesinde bildirilen tüm hastalar mantarı daha önce yemiş ve zarar görmemişti (Stöver ve ark. 2019).
Aynı yemeği yiyenlerden bazıları hastalanmadıysa yemek güvenlidir Güvenli değildir. Paxillus sendromunda aynı yemeği yiyenlerden genellikle yalnızca biri etkilenir (Stöver ve ark. 2019). Aynı mantarı yiyen herkes sağlık kuruluşuna götürülmeli ve gözlem altında tutulmalıdır (Sağlık Bakanlığı, 2014 verileri).
Pazarda satılan doğa mantarı güvenlidir Güvenli değildir. Yardan ve ark. (2010) ile Cevik ve Unluoglu (2014) serilerinde hastalar mantarı yerel pazardan da edinmiştir; Pekşen (2015) Gyromitra esculenta'nın pazarda satıldığını bildirir.
Zehirli ve yenilebilir mantarlar ayrı yerlerde yetişir Yanlıştır; yan yana yetişebilirler ve birbirinden ayırmak çoğu zaman zordur (Pekşen 2015; Smith ve Davis 2016).

Kültür mantarları zehirli madde içermez; ancak çiğ yenirse üzerindeki mikroorganizmalar hafif mide ve bağırsak şikâyetlerine yol açabilir (Sağlık Bakanlığı 2019; Çanakkale İSM 2024).

Ne yapmalı?

Aşağıdakiler ilk adımlardır; tedavi kararı ve uygulaması her zaman sağlık ekibine aittir.

  1. Hemen arayın: 114 UZEM (7/24); ağır belirtilerde 112. Mantar yedikten sonra herhangi bir belirti ya da zehirlenme şüphesi varsa beklemeden 114'ü arayıp yönlendirmeye uyun, en yakın sağlık kuruluşuna başvurun (Sağlık Bakanlığı 2019; Göynük DH 2022). Bilinç kaybı, nöbet veya solunum güçlüğü varsa 112'yi arayın. Belirti henüz yoksa da bekleyip görmeyin; ölümcül zehirlenmelerde belirtiler geç başlar.
  2. Mantarı yiyen herkesi birlikte götürün. Mantarı yiyen diğer kişilerle birlikte başvurulmalı, hepsi gözlem altına alınmalı ve tedaviye erken başlanmalıdır (Sağlık Bakanlığı, 2014 verileri). Belirtisiz olanlar da dâhildir.
  3. Ev yöntemi uygulamayın. Kendi başınıza kusturmaya çalışmayın; ilaç, bitkisel ürün veya "panzehir" diye bilinen ev yöntemleri uygulamayın. Sağlık Bakanlığı'na bağlı bir devlet hastanesinin ilk yardım sayfası, ağızdan zehirlenmelerde kusturmanın (özellikle yakıcı maddelerde) yapılmamasını, bilinci kapalı kişiye koma pozisyonu verilip üzerinin örtülmesini önerir (Göynük DH 2022). Mide boşaltma yutulan maddenin yalnızca yaklaşık üçte birini uzaklaştırır; hangi müdahalenin yapılacağına sağlık ekibi karar verir (INCHEM, Trestrail 2000). Yoğurt, ayran, sirke gibi ev yöntemlerinin zehirlenmeyi önlediğine dair dayanak yoktur (Çanakkale İSM 2024).
  4. Numuneyi saklayın. Yenmemiş artık mantarı, pişmiş yemeği ve gerekirse kusmuğu atmayın; bunlar toksikologun etkeni belirlemesine yardımcı olabilir (Smith ve Davis 2016). Numune yoksa mantarın renkli fotoğrafları ilk adım olarak değerlidir (INCHEM G021). Pişmiş, yenmiş veya saklanmış mantarda tür tayini zorlaşır; bu durumda bir mikologdan yardım istenir (INCHEM G021, G026). Numuneyi ve fotoğrafları sağlık kuruluşuna götürün.
  5. Zamanı ve ayrıntıları not edin. Hekime şu bilgiler iletilmelidir: mantarın yendiği saat, ilk belirtinin kaç saat sonra başladığı, ilk şikâyetler, kaç tür mantar yendiği, mantarı yiyen herkesin hastalanıp hastalanmadığı, mantarın çiğ mi pişmiş mi yendiği, kaç öğünde yenildiği, mantarın toplanma ve saklanma koşulları ve son 72 saat içinde alkol alınıp alınmadığı (Pekşen 2015).
  6. Gecikme 6 saati aşıyorsa kırmızı bayrak. Belirtiler yemekten 6 saat sonra başlıyorsa amatoksin gibi ölümcül toksinler düşünülmelidir (Sağlık Bakanlığı, 2014 verileri; Tuğcan ve Akpınar 2025; Wennig ve ark. 2020); IPCS monografi gecikmenin yaklaşık 6–12 saati aşmasını amatoksin, orellanin veya giromitrin gibi daha ağır toksinlerin göstergesi sayar (INCHEM, Trestrail 2000). Amatoksin zehirlenmesinde belirtilerin başlamasındaki gecikme uzadıkça ölüm riski artar (Tavassoli ve ark. 2019). Amatoksin zehirlenmesinde ilk sindirim sistemi belirtilerinden sonra görünür bir düzelme olabilir; karaciğer hasarı ise 36–48. saatten itibaren ortaya çıkar (INCHEM G021). Bu nedenle hastanın erken taburcu edilmesi tehlikelidir (Pekşen 2015) ve kendinizi iyi hissetseniz bile tıbbi değerlendirmeyi sürdürün. Buna karşılık kısa gecikme (6 saatten az) amatoksini dışlamaz; özellikle karışık yemeklerde belirtiler erken başlayabilir (Wennig ve ark. 2020).
  7. Alkol almayın. Mürekkep mantarı (Coprinopsis atramentaria) yenmişse sonraki yaklaşık 72 saat içinde alınan alkol zehirlenme belirtilerine yol açabilir (Pekşen 2015); bu bilgiyi de hekime iletin.

Kaynakça

  1. T.C. Sağlık Bakanlığı 2019. Mantar Zehirlenmeleri Üzerine Yapılan Basın Açıklaması (1 Nisan–13 Mayıs 2019 UZEM verileri). saglik.gov.tr
  2. T.C. Sağlık Bakanlığı [2014 verileri]. Mantar Zehirlenmelerine Dikkat (sayfada yayın tarihi yok; veriler 11 Kasım 2014 itibarıyladır). saglik.gov.tr
  3. T.C. Sağlık Bakanlığı, Çanakkale İl Sağlık Müdürlüğü, Halk Sağlığı Başkanlığı 2024. Mantar Zehirlenmesi Bilgi Notu (7 Kasım 2024). canakkaleism.saglik.gov.tr
  4. Göynük Şehit Ziya Sarpkaya İlçe Devlet Hastanesi (Bolu İl Sağlık Müdürlüğü, T.C. Sağlık Bakanlığı) 2022. Zehirlenmelerde İlk Yardım (31 Mart 2022). goynukdh.saglik.gov.tr
  5. Turan Gökçe, D., Arı, D., Ata, N., Gökcan, H., İdilman, R., Ülgü, M. M., Harputluoglu, M., Akarsu, M., Karasu, Z., Ayvalı, M. O., Birinci, Ş. & Akdoğan Kayhan, M. 2024. Mushroom Intoxication in Türkiye: A Nationwide Cohort Study Based on Demographic Trends, Seasonal Variations, and the Impact of Climate Change on Incidence. The Turkish Journal of Gastroenterology 36(1): 61–66. doi:10.5152/tjg.2024.24368
  6. Eren, S. H., Demirel, Y., Ugurlu, S., Korkmaz, I., Aktas, C. & Güven, F. M. 2010. Mushroom poisoning: retrospective analysis of 294 cases. Clinics (São Paulo) 65(5): 491–496. doi:10.1590/s1807-59322010000500006
  7. Yardan, T., Baydin, A., Eden, A. O., Akdemir, H. U., Aygun, D., Acar, E. & Arslan, B. 2010. Wild mushroom poisonings in the Middle Black Sea region in Turkey: analyses of 6 years. Human & Experimental Toxicology 29(9): 767–771. doi:10.1177/0960327110361758
  8. Cevik, A. A. & Unluoglu, I. 2014. Factors Affecting Mortality and Complications in Mushroom Poisonings Over a 20 Year Period: A Report from Central Anatolia. Turkish Journal of Emergency Medicine 14(3): 104–110. doi:10.5505/1304.7361.2014.36024
  9. Durukan, P., Yildiz, M., Cevik, Y., Ikizceli, I., Kavalci, C. & Celebi, S. 2007. Poisoning from wild mushrooms in Eastern Anatolia region: analyses of 5 years. Human & Experimental Toxicology 26(7): 579–582. doi:10.1177/0960327106079545
  10. Colak, S., Kandis, H., Afacan, M. A., Erdogan, M. O., Gunes, H., Kaya, E., Akdemir, H. U. & Saritas, A. 2015. Assessment of patients who presented to the emergency department with mushroom poisoning. Human & Experimental Toxicology 34(7): 725–731. doi:10.1177/0960327114557902
  11. Trabulus, S. & Altiparmak, M. R. 2011. Clinical features and outcome of patients with amatoxin-containing mushroom poisoning. Clinical Toxicology 49(4): 303–310. doi:10.3109/15563650.2011.565772
  12. Dogan, M., Simseker, O. F., Karayel, F. & Uzun, I. 2026. Clinicopathological features of fatal mushroom poisoning: a 10-year retrospective autopsy-based study. Forensic Science, Medicine, and Pathology 22(1): 95–105. doi:10.1007/s12024-025-01050-3
  13. Diaz, J. H. 2005. Syndromic diagnosis and management of confirmed mushroom poisonings. Critical Care Medicine 33(2): 427–436. doi:10.1097/01.ccm.0000153531.69448.49
  14. Wennig, R., Eyer, F., Schaper, A., Zilker, T. & Andresen-Streichert, H. 2020. Mushroom Poisoning. Deutsches Ärzteblatt International 117: 701–708. doi:10.3238/arztebl.2020.0701
  15. Tuğcan, M. O. & Akpınar, A. A. 2025. Mushroom poisoning: An updated review. Turkish Journal of Emergency Medicine 25(1): 10–16. doi:10.4103/tjem.tjem_129_24
  16. Gouvinhas, I., Silva, J., Alves, M. J. & Garcia, J. 2024. The most dreadful mushroom toxins: a review of their toxicological mechanisms, chemical structural characteristics, and treatment. EXCLI Journal 23: 833–859. doi:10.17179/excli2024-7257
  17. Smith, M. R. & Davis, R. L. 2016. Mycetismus: a review. Gastroenterology Report 4(2): 107–112. doi:10.1093/gastro/gov062
  18. Stöver, A., Haberl, B., Helmreich, C., Müller, W., Musshoff, F., Fels, H., Graw, M. & Groth, O. 2019. Fatal Immunohaemolysis after the Consumption of the Poison Pax Mushroom: A Focus on the Diagnosis of the Paxillus Syndrome with the Aid of Two Case Reports. Diagnostics 9(4): 130. doi:10.3390/diagnostics9040130
  19. Jo, W. S., Hossain, M. A. & Park, S. C. 2014. Toxicological Profiles of Poisonous, Edible, and Medicinal Mushrooms. Mycobiology 42(3): 215–220. doi:10.5941/MYCO.2014.42.3.215
  20. Alvarado, P., Gasch-Illescas, A., Morel, S., Bou Dagher-Kharrat, M., Moreno, G., Manjón, J. L., Carteret, X., Bellanger, J.-M., Rapior, S., Gelardi, M. & Moreau, P.-A. 2022. Amanita Section Phalloideae Species in the Mediterranean Basin: Destroying Angels Reviewed. Biology 11(5): 770. doi:10.3390/biology11050770
  21. Tavassoli, M., Afshari, A., Arsene, A. L., Mégarbane, B., Dumanov, J., Paoliello, M. M. B., Tsatsakis, A., Carvalho, F., Hashemzaei, M., Karimi, G. & Rezaee, R. 2019. Toxicological profile of Amanita virosa – A narrative review. Toxicology Reports 6: 143–150. doi:10.1016/j.toxrep.2019.01.002
  22. Akata, I., Kaya, E., Yılmaz, İ., Bakırcı, S. & Bayram, R. 2015. Türkiye'de Yetişen Alfaamanitin İçeren Zehirli Mantarlar (Deadly poisonous Turkish mushrooms containing alpha amanitin). Düzce Tıp Dergisi 17(1): 39–44 (özet). acikerisim.ibu.edu.tr
  23. Akata, I., Yilmaz, I., Kaya, E., Coskun, N. C. & Donmez, M. 2020. Toxin components and toxicological importance of Galerina marginata from Turkey. Toxicon 187: 29–34. doi:10.1016/j.toxicon.2020.08.017
  24. Kaya, E., Karahan, S., Bayram, R., Yaykasli, K. O., Colakoglu, S. & Saritas, A. 2015. Amatoxin and phallotoxin concentration in Amanita phalloides spores and tissues. Toxicology and Industrial Health 31(12): 1172–1177. doi:10.1177/0748233713491809
  25. Pekşen, A. [2015]. Mantar Zehirlenmeleri ve Başlıca Zehirli Mantarlar. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi; T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı Ordu İl Müdürlüğü sitesinde yayımlanmış belge (PDF; yayın tarihi belgede yazılı değildir, dosya üstverisi 2015). ordu.tarimorman.gov.tr
  26. IPCS INCHEM (WHO/ILO/UNEP) – Jaeger, A., Flesch, F., Sauder, Ph. & Kopferschmitt, J. 1989 (gözden geçirme 1990). Amatoxins (Group PIM G021). inchem.org
  27. IPCS INCHEM (WHO/ILO/UNEP) 2000. Gyromita species (Group PIM G029). inchem.org
  28. IPCS INCHEM (WHO/ILO/UNEP) 2000. Inocybe, clitocybe, omphalotus and others (Group PIM G028). inchem.org
  29. IPCS INCHEM (WHO/ILO/UNEP) 1990 (gözden geçirme 2000). Amanita muscaria, Amanita pantherina and others (Group PIM G026). inchem.org
  30. IPCS INCHEM (WHO/ILO/UNEP) 2000. Psilocybe and others (Group PIM G027). inchem.org
  31. IPCS INCHEM (WHO/ILO/UNEP) – Trestrail, J. H. III 2000. Management of Poisoning by Unknown Fungi. inchem.org
  32. Tox Info Suisse 2026. Toxic tales from daily life at the Tox: Mushrooms. toxinfo.ch