Sınıf Taslak

Eurotiomycetes

3 tür dünyada 5.289 658 DNA kaydı kayıt

Genel bakış

Eurotiomycetes, kapalı meyve gövdeli (kleistotesyumlu) asklı mantarların büyük bir sınıfıdır. Catalogue of Life'a göre yaklaşık 3.800 tür içerir ve 1.200'den fazla likenleşmişLiken Bir mantar (mikobiyont) ile bir yeşil alg ya da siyanobakteriden (fotobiyont) oluşan, ortak bir gövde (talus) geliştiren simbiyotik birliktelik. türüyle likenleşmiş mantarlar arasında üçüncü büyük sınıftır. Eskiden morfolojiye dayanan, artık kullanılmayan "Plectomycetes" grubunun büyük kısmını kapsar. Sınıf 1997'de Eurotiales takımıyla tanımlanmış, sonra Onygenales, Chaetothyriales, Verrucariales ve Pyrenulales gibi takımların eklenmesiyle genişlemiştir. 2022 düzenlemesinde 5 altsınıf, 10 takım ve 289 geçerli cins tanınmaktadır. Likenleşmiş mantarların en büyük sınıfı olan Lecanoromycetes ile kardeş grup oluşturur.

Morfoloji ve yaşam döngüsü

Üyelerinin büyük bölümünde askuslarAskus Askomisetlerde karyogaminin ve mayozun gerçekleştiği, içinde askosporların oluştuğu, genellikle kese ya da silindir biçimli hücre. kapalı, küremsi kleistotesyumlar içinde oluşur. Eurotiales ve Onygenales gibi gruplarda eşeysiz evre (konidyumKonidyum Eşeysiz üremede özelleşmiş bir hif ucunda (konidiyofor) mitozla oluşan, çoğunlukla dışa doğru gelişen spor.) çoğu zaman ön plandadır. Chaetothyriomycetidae altsınıfındaki gruplarda (Chaetothyriales, Verrucariales, Pyrenulales) ise askuslar çoğunlukla bitunikattır.

Ekoloji

Sınıfta üç ayrı yaşam biçimi öne çıkar. Eurotiales üyeleri toprakta, gıdalarda ve havada yaygın küflerdir; Aspergillus türleri aflatoksin üretebilir, Penicillium türlerinden ise penisilin elde edilir. Bazı türler peynir olgunlaştırmada kullanılır. Onygenales takımı keratin sindiren, deri ve tırnak enfeksiyonlarına yol açan dermatofitleri ve bazı derin mikoz etmenlerini içerir. Chaetothyriales takımı "kara mayalar" olarak bilinen koyu renkli mantarları içerir; Verrucariales ve Pyrenulales ise likenleşmiş gruplardır.

Türkiye'de

Penicillium ve Aspergillus küfleri her yerde olduğu gibi Türkiye'de de gıda bozulmasının yaygın etmenleridir. Aspergillus kaynaklı aflatoksin, Türkiye'den ihraç edilen kuru incir ve antep fıstığında Avrupa Birliği denetimlerinin izlediği bir gıda güvenliği konusudur. Sınıfın likenleşmiş üyeleri (Verrucariales gibi) kayalarda kabuksu likenler olarak bulunur.

Verilerden derlenen özet

Eurotiomycetes, Ascomycota şubesine bağlı bir sınıftır. Penicillium ve Aspergillus gibi küfleri, bazı likenleri ve kara mayaları içeren bir sınıftır.

GBIF omurgasında dünya genelinde 5.289 kabul görmüş türü bulunan bu sınıf, Türkiye'den 3 türle temsil edilir. Bu türler 3 familya ve 3 cins altında toplanır. Bu türlerin tamamı Türkiye'de yalnızca çevresel DNA kayıtlarıyla bilinir; fiziksel kanıta dayanan kayıt bulunmamaktadır.

Kaynakça

  1. Vikipedi (İngilizce). Eurotiomycetes. en.wikipedia.org
  2. Vikipedi (İngilizce). Dothideomycetes. en.wikipedia.org
  3. Vikipedi (Türkçe). Penicillium. tr.wikipedia.org
  4. Vikipedi (Türkçe). Aspergillus. tr.wikipedia.org
  5. Vikipedi (Türkçe). Aflatoksin. tr.wikipedia.org
  6. Food Safety News (2023). EU audit questions Turkish approach to control mycotoxins. foodsafetynews.com
  7. GBIF Secretariat. GBIF Backbone Taxonomy, Eurotiomycetes. gbif.org
Eurotiomycetes
Public domain · Wikimedia Commons

Sınıflandırma

Âlem
Mantarlar (Fungi)
Sınıf
Eurotiomycetes

Türkiye kayıtları

Türkiye'deki türler
3
Dünyadaki türler
5.289 GBIF omurgası
Yalnız DNA ile bilinen
3 tür
Fiziksel kayıt
0
Çevresel DNA kaydı
658
Kayıtlı il
5 il yalnız DNA

Takımlar

3 takım, fiziksel kayıt sayısına göre

Türkiye'de yayılış

Renk tonu, ilde fiziksel kanıtla kaydedilmiş tür sayısını gösterir. Taralı iller yalnızca çevresel DNA kaydı olan illerdir.
İllere göre kayıtlar
İl Tür Fiziksel DNA
Artvin – – 27
Isparta – – 17
Antalya – – 14
Trabzon – – 2
Erzurum – – 1

Mevsimsellik ve kayıt geçmişi

Yıllara göre fiziksel çevresel DNA
Eurotiomycetes: yıllara göre kayıt sayısı
YılFizikselDNA
2009031
20150425
202208
20230144
2024044

Vikipedi'den

İngilizce Vikipedi'den: “Eurotiomycetes”

Eurotiomycetes is a large class of ascomycetes with cleistothecial ascocarps within the subphylum Pezizomycotina, currently containing around 3810 species according to the Catalogue of Life. It is the third largest lichenized class, with more than 1200 lichen species that are mostly bitunicate in the formation of asci. It contains most of the fungi previously known morphologically as "Plectomycetes".

Systematics and phylogeny

Internal relationships

The class Eurotiomycetes was circumscribed in 1997 by Swedish mycologists Ove Erik Eriksson and Katarina Winka. At that time it only contained the order Eurotiales, which together with the next order added, Onygenales, form a monophyletic group comprising most of the fungi in "Plectomycetes", a group no longer in use that unified fungi under exclusively morphological characteristics.

As more orders were added to Eurotiomycetes, the first two along with Arachnomycetales became constrained to the first subclass, Eurotiomycetidae. In 2001, the second subclass, Chaetothyriomycetidae, was erected to accommodate Chaetothyriales and its sister group Verrucariales, as well as Pyrenulales since 2004. These two remain as the major subclasses of Eurotiomycetes.

The remaining subclasses were created through more phylogenetic analyses to accommodate outlying taxa or newly discovered groups: Mycocaliciomycetidae in 2007, Coryneliomycetidae and Sclerococcomycetidae in 2016, and lastly Cryptocaliciomycetidae in 2021. The following cladogram shows the relationships between all Eurotiomycetes orders and monotypic subclasses as of 2021:

External relationships

The class Eurotiomycetes forms a clade with Lecanoromycetes, the largest lichenized class of fungi.

Taxonomy

As of 2022, the taxonomy of Eurotiomycetes recognizes 5 subclasses, 10 orders, 34 families and 289 valid genera. The families are listed here followed by the number of genera.

Subclass Chaetothyriomycetidae Doweld 2001

Order Chaetothyriales M.E. Barr 1987

Family Chaetothyriaceae Hansf. ex M.E. Barr 1979 – 19 genera

Family Coccodiniaceae Höhn. ex O.E. Erikss. – 4 genera

Family Cyphellophoraceae Réblová & Unter. – 2 genera

Family Epibryaceae S. Stenroos & Gueidan – 1 genus

Family Herpotrichiellaceae Munk – 17 genera

Family Lyrommataceae Lücking – 1 genus

Family Microtheliopsidaceae O.E. Erikss. – 1 genus

Family Paracladophialophoraceae Crous – 1 genus

Family Pyrenotrichaceae Zahlbr – 2 genera

Family Trichomeriaceae Chomnunti & K.D. Hyde (=Strelitzianaceae Crous & M.J. Wingf.) – 9 genera

Chaetothyriales incertae sedis – 11 genera

Order Phaeomoniellales K.H. Chen, A.E. Arnold, Gueidan & Lutzoni

Family Celotheliaceae Lücking, Aptroot & Sipman (=Phaeomoniellaceae P.M. Kirk) – 11 genera

Order Pyrenulales Fink ex D. Hawksw. & O.E. Erikss.

Family Pyrenulaceae Rabenh. – 12 genera

Pyrenulales incertae sedis – 2 genera

Order Verrucariales Mattick ex D. Hawksw. & O.E. Erikss.

Family Adelococcaceae Triebel – 3 genera

Family Sarcopyreniaceae Nav.-Ros. & Cl. Roux – 1 genera

Family Verrucariaceae Zenker – 52 genera

Verrucariales incertae sedis – 4 genera

Chaetothyriomycetidae incertae sedis

Family Rhynchostomataceae Winka & O.E. Erikss. – 2 genera

Subclass Cryptocaliciomycetidae M. Prieto, Etayo and Olariaga 2021

Order Cryptocaliciales M. Prieto, Etayo and Olariaga 2021

Family Cryptocaliciaceae Etayo, Olariaga and M. Prieto – 1 genus

Subclass Coryneliomycetidae A.R. Wood, Damm, J.Z. Groenew., Cheew. & Crous

Order Coryneliales Seaver & Chardon

Family Coryneliaceae Sacc. ex Berl. & Voglino – 8 genera

Family Eremascaceae Engl. & E. Gilg – 2 genera

Subclass Eurotiomycetidae Geiser & Lutzoni

Maddenin devamı Vikipedi'de

İngilizce Vikipedi, “Eurotiomycetes” maddesi · CC BY-SA 4.0 · Çevrilmemiş özgün metin

Veri kaynakları

En çok kayıt veren veri setleri

Kayıtların geldiği GBIF veri setleri
Veri setiKayıt
Global soil organismsPlutoF · CC0 1.0456
INSDC SequencesEuropean Nucleotide Archive (EMBL-EBI) · CC BY 4.0196
Global soil microbiomes: A new frontline of biome-ecology researchPlutoF · CC BY 4.06

Kayıt temeli

Kayıtların türü
Çevresel DNA / materyal örneği658

Dış bağlantılar