Sınıf Taslak
Eurotiomycetes
3 tür dünyada 5.289 658 DNA kaydı kayıt
Genel bakış
Eurotiomycetes, kapalı meyve gövdeli (kleistotesyumlu) asklı mantarların büyük bir sınıfıdır. Catalogue of Life'a göre yaklaşık 3.800 tür içerir ve 1.200'den fazla likenleşmişLiken Bir mantar (mikobiyont) ile bir yeşil alg ya da siyanobakteriden (fotobiyont) oluşan, ortak bir gövde (talus) geliştiren simbiyotik birliktelik. türüyle likenleşmiş mantarlar arasında üçüncü büyük sınıftır. Eskiden morfolojiye dayanan, artık kullanılmayan "Plectomycetes" grubunun büyük kısmını kapsar. Sınıf 1997'de Eurotiales takımıyla tanımlanmış, sonra Onygenales, Chaetothyriales, Verrucariales ve Pyrenulales gibi takımların eklenmesiyle genişlemiştir. 2022 düzenlemesinde 5 altsınıf, 10 takım ve 289 geçerli cins tanınmaktadır. Likenleşmiş mantarların en büyük sınıfı olan Lecanoromycetes ile kardeş grup oluşturur.
Morfoloji ve yaşam döngüsü
Üyelerinin büyük bölümünde askuslarAskus Askomisetlerde karyogaminin ve mayozun gerçekleştiği, içinde askosporların oluştuğu, genellikle kese ya da silindir biçimli hücre. kapalı, küremsi kleistotesyumlar içinde oluşur. Eurotiales ve Onygenales gibi gruplarda eşeysiz evre (konidyumKonidyum Eşeysiz üremede özelleşmiş bir hif ucunda (konidiyofor) mitozla oluşan, çoğunlukla dışa doğru gelişen spor.) çoğu zaman ön plandadır. Chaetothyriomycetidae altsınıfındaki gruplarda (Chaetothyriales, Verrucariales, Pyrenulales) ise askuslar çoğunlukla bitunikattır.
Ekoloji
Sınıfta üç ayrı yaşam biçimi öne çıkar. Eurotiales üyeleri toprakta, gıdalarda ve havada yaygın küflerdir; Aspergillus türleri aflatoksin üretebilir, Penicillium türlerinden ise penisilin elde edilir. Bazı türler peynir olgunlaştırmada kullanılır. Onygenales takımı keratin sindiren, deri ve tırnak enfeksiyonlarına yol açan dermatofitleri ve bazı derin mikoz etmenlerini içerir. Chaetothyriales takımı "kara mayalar" olarak bilinen koyu renkli mantarları içerir; Verrucariales ve Pyrenulales ise likenleşmiş gruplardır.
Türkiye'de
Penicillium ve Aspergillus küfleri her yerde olduğu gibi Türkiye'de de gıda bozulmasının yaygın etmenleridir. Aspergillus kaynaklı aflatoksin, Türkiye'den ihraç edilen kuru incir ve antep fıstığında Avrupa Birliği denetimlerinin izlediği bir gıda güvenliği konusudur. Sınıfın likenleşmiş üyeleri (Verrucariales gibi) kayalarda kabuksu likenler olarak bulunur.
Verilerden derlenen özet
Eurotiomycetes, Ascomycota şubesine bağlı bir sınıftır. Penicillium ve Aspergillus gibi küfleri, bazı likenleri ve kara mayaları içeren bir sınıftır.
GBIF omurgasında dünya genelinde 5.289 kabul görmüş türü bulunan bu sınıf, Türkiye'den 3 türle temsil edilir. Bu türler 3 familya ve 3 cins altında toplanır. Bu türlerin tamamı Türkiye'de yalnızca çevresel DNA kayıtlarıyla bilinir; fiziksel kanıta dayanan kayıt bulunmamaktadır.
Kaynakça
- Vikipedi (İngilizce). Eurotiomycetes. en.wikipedia.org
- Vikipedi (İngilizce). Dothideomycetes. en.wikipedia.org
- Vikipedi (Türkçe). Penicillium. tr.wikipedia.org
- Vikipedi (Türkçe). Aspergillus. tr.wikipedia.org
- Vikipedi (Türkçe). Aflatoksin. tr.wikipedia.org
- Food Safety News (2023). EU audit questions Turkish approach to control mycotoxins. foodsafetynews.com
- GBIF Secretariat. GBIF Backbone Taxonomy, Eurotiomycetes. gbif.org
Sınıflandırma
- Âlem
- Mantarlar (Fungi)
- Şube
- Ascomycota
- Sınıf
- Eurotiomycetes
Türkiye kayıtları
- Türkiye'deki türler
- 3
- Dünyadaki türler
- 5.289 GBIF omurgası
- Yalnız DNA ile bilinen
- 3 tür
- Fiziksel kayıt
- 0
- Çevresel DNA kaydı
- 658
- Kayıtlı il
- 5 il yalnız DNA
Takımlar
3 takım, fiziksel kayıt sayısına göre
Türkiye'de yayılış
Mevsimsellik ve kayıt geçmişi
| Yıl | Fiziksel | DNA |
|---|---|---|
| 2009 | 0 | 31 |
| 2015 | 0 | 425 |
| 2022 | 0 | 8 |
| 2023 | 0 | 144 |
| 2024 | 0 | 44 |
Vikipedi'den
İngilizce Vikipedi'den: “Eurotiomycetes”
Eurotiomycetes is a large class of ascomycetes with cleistothecial ascocarps within the subphylum Pezizomycotina, currently containing around 3810 species according to the Catalogue of Life. It is the third largest lichenized class, with more than 1200 lichen species that are mostly bitunicate in the formation of asci. It contains most of the fungi previously known morphologically as "Plectomycetes".
Systematics and phylogeny
Internal relationships
The class Eurotiomycetes was circumscribed in 1997 by Swedish mycologists Ove Erik Eriksson and Katarina Winka. At that time it only contained the order Eurotiales, which together with the next order added, Onygenales, form a monophyletic group comprising most of the fungi in "Plectomycetes", a group no longer in use that unified fungi under exclusively morphological characteristics.
As more orders were added to Eurotiomycetes, the first two along with Arachnomycetales became constrained to the first subclass, Eurotiomycetidae. In 2001, the second subclass, Chaetothyriomycetidae, was erected to accommodate Chaetothyriales and its sister group Verrucariales, as well as Pyrenulales since 2004. These two remain as the major subclasses of Eurotiomycetes.
The remaining subclasses were created through more phylogenetic analyses to accommodate outlying taxa or newly discovered groups: Mycocaliciomycetidae in 2007, Coryneliomycetidae and Sclerococcomycetidae in 2016, and lastly Cryptocaliciomycetidae in 2021. The following cladogram shows the relationships between all Eurotiomycetes orders and monotypic subclasses as of 2021:
External relationships
The class Eurotiomycetes forms a clade with Lecanoromycetes, the largest lichenized class of fungi.
Taxonomy
As of 2022, the taxonomy of Eurotiomycetes recognizes 5 subclasses, 10 orders, 34 families and 289 valid genera. The families are listed here followed by the number of genera.
Subclass Chaetothyriomycetidae Doweld 2001
Order Chaetothyriales M.E. Barr 1987
Family Chaetothyriaceae Hansf. ex M.E. Barr 1979 – 19 genera
Family Coccodiniaceae Höhn. ex O.E. Erikss. – 4 genera
Family Cyphellophoraceae Réblová & Unter. – 2 genera
Family Epibryaceae S. Stenroos & Gueidan – 1 genus
Family Herpotrichiellaceae Munk – 17 genera
Family Lyrommataceae Lücking – 1 genus
Family Microtheliopsidaceae O.E. Erikss. – 1 genus
Family Paracladophialophoraceae Crous – 1 genus
Family Pyrenotrichaceae Zahlbr – 2 genera
Family Trichomeriaceae Chomnunti & K.D. Hyde (=Strelitzianaceae Crous & M.J. Wingf.) – 9 genera
Chaetothyriales incertae sedis – 11 genera
Order Phaeomoniellales K.H. Chen, A.E. Arnold, Gueidan & Lutzoni
Family Celotheliaceae Lücking, Aptroot & Sipman (=Phaeomoniellaceae P.M. Kirk) – 11 genera
Order Pyrenulales Fink ex D. Hawksw. & O.E. Erikss.
Family Pyrenulaceae Rabenh. – 12 genera
Pyrenulales incertae sedis – 2 genera
Order Verrucariales Mattick ex D. Hawksw. & O.E. Erikss.
Family Adelococcaceae Triebel – 3 genera
Family Sarcopyreniaceae Nav.-Ros. & Cl. Roux – 1 genera
Family Verrucariaceae Zenker – 52 genera
Verrucariales incertae sedis – 4 genera
Chaetothyriomycetidae incertae sedis
Family Rhynchostomataceae Winka & O.E. Erikss. – 2 genera
Subclass Cryptocaliciomycetidae M. Prieto, Etayo and Olariaga 2021
Order Cryptocaliciales M. Prieto, Etayo and Olariaga 2021
Family Cryptocaliciaceae Etayo, Olariaga and M. Prieto – 1 genus
Subclass Coryneliomycetidae A.R. Wood, Damm, J.Z. Groenew., Cheew. & Crous
Order Coryneliales Seaver & Chardon
Family Coryneliaceae Sacc. ex Berl. & Voglino – 8 genera
Family Eremascaceae Engl. & E. Gilg – 2 genera
Subclass Eurotiomycetidae Geiser & Lutzoni
İngilizce Vikipedi, “Eurotiomycetes” maddesi · CC BY-SA 4.0 · Çevrilmemiş özgün metin
Veri kaynakları
En çok kayıt veren veri setleri
| Veri seti | Kayıt |
|---|---|
| Global soil organismsPlutoF · CC0 1.0 | 456 |
| INSDC SequencesEuropean Nucleotide Archive (EMBL-EBI) · CC BY 4.0 | 196 |
| Global soil microbiomes: A new frontline of biome-ecology researchPlutoF · CC BY 4.0 | 6 |
Kayıt temeli
| Çevresel DNA / materyal örneği | 658 |
|---|